Гирифторӣ ба қадари ришта омол ме бошад

گرفتاری به قدر رشته آمال می باشد

Дилӣ каз орзӯ шуд пок Форғбол ме бошад

دلی کز آرزو شد پاک فارغبال می باشد

Шабихуни насими субҳро афсона ме донад

شبیخون نسیم صبح را افسانه می داند

Сар ҳар каси гронхўоб аз меиқбол ме бошад

سر هر کس گرانخواب از می اقبال می باشد

Шудам сар дар ҳаво аз кӯтаҳи андешӣ , надонистам

شدم سر در هوا از کوته اندیشی، ندانستم

Ки боғи длгшои ӣнҷо ба зер бол ме бошад

که باغ دلگشا اینجا به زیر بال می باشد

Зҷмъит набошад баҳрае чашми ҳарисон ро

زجمعیت نباشد بهره ای چشم حریصان را

Зхрмни гирди ризқи дида ғарбол ме бошад

زخرمن گرد رزق دیده غربال می باشد

Ҳамон беҳтар ки нагушойӣ лаби пуршукӯҳи мо ро

همان بهتر که نگشایی لب پرشکوه ما را

Чаҳ ғайр аз хӯни гиреҳ дар парда тбхол мебошад ?

چه غیر از خون گره در پرده تبخال می باشد؟

Надорад чун сари бемори осоиш ба як болин

ندارد چون سر بیمار آسایش به یک بالین

Забон ҳар ки дар фармони қил ва қол ме бошад

زبان هر که در فرمان قیل و قال می باشد

Нагардад чашми ҳасрати монеъи умр аз сбксирӣ

نگردد چشم حسرت مانع عمر از سبکسیری

Куҷои сади раҳи оби равон ғарбол мебошад ?

کجا سد ره آب روان غربال می باشد؟

ЗғФлт айн идбораст иқболи хўдороён

زغفلت عین ادبارست اقبال خودآرایان

Ки доими дидаи тоўс дар дунбол ме бошад

که دایم دیده طاوس در دنبال می باشد

Садафро мешавад меҳр хамӯшӣ донаи гавҳар

صدف را می شود مهر خموشی دانه گوهر

Забону Аслон аз лофу даъвӣ лол ме бошад

زبان و اصلان از لاف و دعوی لال می باشد

Марои ҳам субҳи умед аз хат ӯ мешавад толеъ

مرا هم صبح امید از خط او می شود طالع

Шаби идбор агар обистан иқбол ме бошад

شب ادبار اگر آبستن اقبال می باشد

Зтслиму ризои озодае соиб хабар дорад

زتسلیم و رضا آزاده ای صائب خبر دارد

Ки дар фақру Ганаи ҳолаш ба як минвол ме бошад

که در فقر و غنا حالش به یک منوال می باشد