Сабки мағзӣ каз асбоби ҷаҳон бар хеш ме болад

سبک مغزی کز اسباب جهان بر خویش می بالد

Чу ҳмолӣаст каз бори гарон бар хеш ме болад

چو حمالی است کز بار گران بر خویش می بالد

Нишинад зуд бар хоки сияҳ аз гардани афрозӣ

نشیند زود بر خاک سیه از گردن افرازی

Чу оташ ҳар ки зи имдоди хасон бар хеш ме болад

چو آتش هر که ز امداد خسان بر خویش می بالد

Касе каз сода лавҳӣ нест чашми оқибати бениш

کسی کز ساده لوحی نیست چشم عاقبت بینش

Чу моҳи нави змҳри осмон бар хеш ме болад

چو ماه نو زمهر آسمان بر خویش می بالد

Наме тобади саодатманди рӯ аз сахтии даврон

نمی تابد سعادتمند رو از سختی دوران

Змғзи афзӯни ҳумо аз устихон бар хеш ме болад

زمغز افزون هما از استخوان بر خویش می بالد

Ба миқдори гаронӣ дар сбкборӣ буд роҳат

به مقدار گرانی در سبکباری بود راحت

Ниҳоли мо ба умеди хазон брхўиш ме болад

نهال ما به امید خزان برخویش می بالد

Зпирӣ гарчи нахли қомати ман бидмҷнўн шуд

زپیری گرچه نخل قامت من بیدمجنون شد

Ниҳоли орзӯмандии ҳамон бар хеш ме болад

نهال آرزومندی همان بر خویش می بالد

Ҷавон гардад куҳансол аз висоли нозуки андомон

جوان گردد کهنسال از وصال نازک اندامان

Кашад дар бар чу новакро камон бар хеш ме болад

کشد در بر چو ناوک را کمان بر خویش می بالد

Ба ҳар ҷои даст бар такаш занад абру камони ман

به هر جا دست بر تکش زند ابر و کمان من

Зшодии як сарви гардани нишон бар хеш ме болад

زشادی یک سرو گردن نشان بر خویش می بالد

Ба сайри гули магари он сарви сим андом меояд ?

به سیر گل مگر آن سرو سیم اندام می آید؟

Ки гули сад перҳан дар гулистон бар хеш ме болад

که گل صد پیرهن در گلستان بر خویش می بالد

Саросари қамарёнро ҳалқаи берун дар созад

سراسر قمریان را حلقه بیرون در سازد

Ба унвонӣ ки он сарви равон бар хеш ме болад

به عنوانی که آن سرو روان بر خویش می بالد

Шавад хўшўқти дил чун нафас бар шайтон зафар ёбад

شود خوشوقت دل چون نفس بر شیطان ظفر یابد

Чу саг бар гург ғолиб шуд шубон бар хеш ме болад

چو سگ بر گرگ غالب شد شبان بر خویش می بالد

Змҳри хомшии дил файз меёбад знтқи афзӯн

زمهر خامشی دل فیض می یابد زنطق افزون

Знъмт беш аз сарпӯш хон бар хеш ме болад

زنعمت بیش از سرپوش خوان بر خویش می بالد

Фалак бо субҳи содиқи гӯшаи чашм дигар дорад

فلک با صبح صادق گوشه چشم دگر دارد

Зтири рост беш аз каҷи камон бар хеш ме болад

زتیر راست بیش از کج کمان بر خویش می بالد

Набошад дар дили озоди мардони раҳи таманно ро

نباشد در دل آزاد مردان ره تمنا را

Зхоки нарми ин нахли ҷавон бар хеш ме болад

زخاک نرم این نخل جوان بر خویش می بالد

Маро аз моҷарои шамъи муми ин нукта равшан шуд

مرا از ماجرای شمع موم این نکته روشن شد

Ки тани чандон ки май коҳади равон бар хеш ме болад

که تن چندان که می کاهد روان بر خویش می بالد

Хасиси алтбъро доими назар бар суд худ бошад

خسیس الطبع را دایم نظر بر سود خود باشد

Ки тоҷир аз зиёни дигарон бар хеш ме болад

که تاجر از زیان دیگران بر خویش می بالد

Май аз базми тиҳии мағзон аз ан берун наме ояд

می از بزم تهی مغزان از ان بیرون نمی آید

Ки оташи бештар дар Нитсаатон бар хеш ме болад

که آتش بیشتر در نیستان بر خویش می بالد

Зсоил нест бар хотири ғубории аҳли ҳиммат ро

زسایل نیست بر خاطر غباری اهل همت را

Зкоўши чашмаи оби равон бар хеш ме болад

زکاوش چشمه آب روان بر خویش می بالد

Здрд ва доғ мебошад маро нашаву намои соиб

زدرد و داغ می باشد مرا نشو و نما صائب

Тани мардум агар аз обу нон бар хеш ме болад

تن مردم اگر از آب و نان بر خویش می بالد