Насими Миср бо сад корвони Юсуф лақо омад

نسیم مصر با صد کاروان یوسف لقا آمد

Призоди баҳор аз кӯҳи қоф кибриё омад

پریزاد بهار از کوه قاف کبریا آمد

Ба доман мерасад чоки гиребони глъзорон ро

به دامن می رسد چاک گریبان گلعذاران را

Зглзор ки ёрб ин насим ошно омад ?

زگلزار که یارب این نسیم آشنا آمد؟

Саводи Миср аз назорагии як чашм бино шуд

سواد مصر از نظارگی یک چشم بینا شد

Ки аз зиндон ба рӯй тахти он Юсуф лақо омад

که از زندان به روی تخت آن یوسف لقا آمد

Ба ҳам пайваст чун боли парии абри сабки ҷавлон

به هم پیوست چون بال پری ابر سبک جولان

Сулаймони вор то гул бар сари тахт ҳаво омад

سلیمان وار تا گل بر سر تخت هوا آمد

Зҳии рӯ дар биёбон кард гуё маҳмили Лайлӣ

زحی رو در بیابان کرد گویا محمل لیلی

Ки дил дар синаи маҷнӯн ба ҷунбиш чун даро омад

که دل در سینه مجنون به جنبش چون درا آمد

Баҳори навҷавони тоб ва туоне дод перон ро

بهار نوجوان تاب و توانی داد پیران را

Ки наргис аз замири хоки берун беАсо омад

که نرگس از ضمیر خاک بیرون بی عصا آمد

ЗФиз навбаҳорон шуд ҳавои чандон ба кайфият

زفیض نوبهاران شد هوا چندان به کیفیت

Ки аз хилвати буруни зоҳиди паии касб ҳаво омад

که از خلوت برون زاهد پی کسب هوا آمد

ЗлтФи навбаҳорони сангҳо навъе мулоим шуд

زلطف نوبهاران سنگها نوعی ملایم شد

Ки солими донаи берун аз даҳон Асия омад

که سالم دانه بیرون از دهان آسیا آمد

Сипеҳри гарми ҷавлони чашм қурбонӣ шуд аз ҳайрат

سپهر گرم جولان چشم قربانی شد از حیرت

Замин чун осмон дар ҷунбиш аз нашав ва намо омад

زمین چون آسمان در جنبش از نشو و نما آمد

Саломати боди соқигар баҳорон рӯй гардон шуд

سلامت باد ساقی گر بهاران روی گردان شد

Май гулранги боқии бод агар гул биўФо омад

می گلرنگ باقی باد اگر گل بیوفا آمد

Зшкри хандаи барқ осмон шуд як лаби хандон

زشکر خنده برق آسمان شد یک لب خندان

зи абртар ҳавои як рӯй пуршарм ва ҳаё омад

ز ابرتر هوا یک روی پرشرم و حیا آمد