Ба ноз афрохтӣ қомати фалакҳо дар суҷуд омад

به ناز افراختی قامت فلکها در سجود آمد

Замӣ афрӯхтӣ рухсор , оташ дар вуҷӯд омад

زمی افروختی رخسار، آتش در وجود آمد

Намӯд ин ҷаҳон будӣ надорад , борҳо дидам

نمود این جهان بودی ندارد، بارها دیدم

Ману танги даҳон ӯ ки буд бе намӯд омад

من و تنگ دهان او که بود بی نمود آمد

Ки бовар мекунад аз мо агар мижгон тар набӯд ?

که باور می کند از ما اگر مژگان تر نبود؟

Ки аз ҳалвоӣ бе дӯди ту моро ризқ дӯд омад

که از حلوای بی دود تو ما را رزق دود آمد

На танҳо силии ишқи ту моро рӯ сияҳ дод

نه تنها سیلی عشق تو ما را رو سیه داد

Мукаррари чеҳраи ёқӯти азин оташ кабӯд омад

مکرر چهره یاقوت ازین آتش کبود آمد

Надонам чист мазмуни хати соғар , ҳамин донам

ندانم چیست مضمون خط ساغر، همین دانم

Ки то аз зер чашмаш дид мино дар суҷуд омад

که تا از زیر چشمش دید مینا در سجود آمد

намедонам ки буд ин оташини ҷавлон , ҳамин донам

نمی دانم که بود این آتشین جولان، همین دانم

Ки то по дар рикоб оварад , дар хотир фурӯд омад

که تا پا در رکاب آورد، در خاطر فرود آمد

Магар бар бол дорад номаи қатли марои соиб ?

مگر بر بال دارد نامه قتل مرا صائب؟

Ки мурғи нома бар аз кӯй ӯ ин бор зуд омад

که مرغ نامه بر از کوی او این بار زود آمد