Намонад бар замин ҳар кас ба тинат хоксор омад

نماند بر زمین هر کس به طینت خاکسار آمد

Ки исо аз раҳи афтодагии гардун савор омад

که عیسی از ره افتادگی گردون سوار آمد

Сбкср дар фанои хеш беш аз хасм ме кӯшад

سبکسر در فنای خویش بیش از خصم می کوشد

Збии мағзӣ ба пои худ кадуи болой дор омад

زبی مغزی به پای خود کدو بالای دار آمد

Згрдш монад паргори фалак бо он сбксирӣ

زگردش ماند پرگار فلک با آن سبکسیری

Надонам кӣ дил битоб хоҳад барқарор омад

ندانم کی دل بیتاب خواهد برقرار آمد

Ба доман нест мумкин по кашӣдан биқророн ро

به دامن نیست ممکن پا کشیدن بیقراران را

Вагарнаи муваҷҷаҳ аз дарёи мукаррар барканор омад

وگرنه موجه از دریا مکرر برکنار آمد

Ситамкорӣ ки дар ойӣна аз тамкин наме бинад

ستمکاری که در آیینه از تمکین نمی بیند

Чаҳ ғам дорад ки ҷон бар лаби маро аз интизор омад ?

چه غم دارد که جان بر لب مرا از انتظار آمد؟

Сабки ҷавлонтар аз барқаст ҷӯши хӯни муштоқон

سبک جولانتر از برق است جوش خون مشتاقان

Қадам бурдор агар хоҳӣ ба сайри лола зор омад

قدم بردار اگر خواهی به سیر لاله زار آمد

Намак дар май фикандани шӯру шар бисёр ме дорад

نمک در می فکندن شور و شر بسیار می دارد

Наме бояд ба базм мепрессатон ҳӯшёр омад

نمی باید به بزم می پرستان هوشیار آمد

Ҷунуни ноқис аз санги маломат рӯй май тобад

جنون ناقص از سنگ ملامت روی می تابد

Надорад аз маҳаки парво чу зари комил айёр омад

ندارد از محک پروا چو زر کامل عیار آمد