Бидиҳ соқӣ май гулгун ки айём баҳор омад

بده ساقی می گلگون که ایام بهار آمد

Аҷаби обии ҷаҳони хушкро бар рӯй кор омад

عجب آبی جهان خشک را بر روی کار آمد

Магари он сарви сими андоми азм гулистон дорад ?

مگر آن سرو سیم اندام عزم گلستان دارد؟

Ки гул аз шохи берун бо тибқҳои нисор омад

که گل از شاخ بیرون با طبقهای نثار آمد

Назар бар равзан хуршед дорад обу ранги гул

نظر بر روزن خورشید دارد آب و رنگ گل

Магар аз пардаи беруни чеҳраи он глъзор омад ?

مگر از پرده بیرون چهره آن گلعذار آمد؟

Агар шохи гул аз гулзор шуд домани кашони берун

اگر شاخ گل از گلزار شد دامن کشان بیرون

Биҳамдиллоҳ ки сарви қомат ӯ пойдор омад

بحمدالله که سرو قامت او پایدار آمد

Магари рашк ҷамолат дод молаши лолаи рӯйонро ?

مگر رشک جمالت داد مالش لاله رویان را؟

Ки буии хӯн ба мағзам аз насими лола зор омад

که بوی خون به مغزم از نسیم لاله زار آمد

Ҳисорӣ нест ғайр аз ҷом , тӯфони ҳаводис ро

حصاری نیست غیر از جام، طوفان حوادث را

Ба киштӣ ме тавон солими здрё бар канор омад

به کشتی می توان سالم زدریا بر کنار آمد

Бурун кун хорхори хори берун кардан аз хотир

برون کن خارخار خار بیرون کردن از خاطر

Ки бо дасти нигорин гули бурун аз шохсор омад

که با دست نگارین گل برون از شاخسار آمد

Роми ваҳшӣ ғизолон шуд нигоҳи чашми қурбонӣ

رم وحشی غزالان شد نگاه چشم قربانی

Шикор андоз ман ҳар ҷо ба андоз шикор омад

شکار انداز من هر جا به انداز شکار آمد

Мурувват нест дасти хоҳиши мо брқФо бастан

مروت نیست دست خواهش ما برقفا بستن

Пас аз умрӣ ки нахли орзӯмандӣ ба бор омад

پس از عمری که نخل آرزومندی به بار آمد

зи захми хамри чандини дӯзахи сӯзон фурӯ хӯрдам

ز زخم خمر چندین دوزخ سوزان فرو خوردم

Ки гулзори биҳишт аз дар маро беинтизор омад

که گلزار بهشت از در مرا بی انتظار آمد

Бишорати боди махмурони ин гулзорро соиб

بشارت باد مخموران این گلزار را صائب

Ки ҷоми лолаи лабрез аз шароб бехумор омад

که جام لاله لبریز از شراب بی خمار آمد