Кадомин барқи ҷавлони гӯша абрӯ намӯд ӣнҷо ?

کدامین برق جولان گوشه ابرو نمود اینجا؟

Ки оташи зер по доранд дилҳо ҳамчуи авди ӣнҷо

که آتش زیر پا دارند دلها همچو عود اینجا

Макаши сар аз хати фармон ки гардуни баланди ахтар

مکش سر از خط فرمان که گردون بلند اختر

Надорад фурсати хоридни сар аз суҷуди ӣнҷо

ندارد فرصت خاریدن سر از سجود اینجا

Ба дилтангӣ шудам хурсанд азин гулзор , то дидам

به دلتنگی شدم خرسند ازین گلزار، تا دیدم

Чаҳ хӯнҳо хӯрд гул то уқдае аз дил гушӯд ӣнҷо

چه خونها خورد گل تا عقده ای از دل گشود اینجا

Дарин дарёии гавҳари хез навмидӣ наме бошад

درین دریای گوهر خیز نومیدی نمی باشد

Ғанӣ шуд чун садаф ҳар каси даҳон худ гушӯд ӣнҷо

غنی شد چون صدف هر کس دهان خود گشود اینجا

Шикаст аз содаи лавҳии шҳпри парвози рӯҳам ро

شکست از ساده لوحی شهپر پرواز روحم را

Ба ман аз дӯстон ҳар кас ки рӯй дил намӯд ӣнҷо

به من از دوستان هر کس که روی دل نمود اینجا

Гар аз миҷмаргузорӣ банди оҳан бар саропояш

گر از مجمر گذاری بند آهن بر سراپایش

Маҳоласт ин ки як дам беш монад буии авди ӣнҷо

محال است این که یک دم بیش ماند بوی عود اینجا

Напошидааст эй сайёд то аз ҳам саропоят

نپاشیده است ای صیاد تا از هم سراپایت

Камандӣ май туоне сохтани зини тору пуди ӣнҷо

کمندی می توانی ساختن زین تار و پود اینجا

Азон пайваста чун паргор май гирдам ба гирди дил

ازان پیوسته چون پرگار می گردم به گرد دل

Ки вақте ҷилваи гоҳи он парии рухсор буд ӣнҷо

که وقتی جلوه گاه آن پری رخسار بود اینجا

Дарин олам сбкдстӣ рибоед гӯй аз майдон

درین عالم سبکدستی رباید گوی از میدان

Ки худро аз миёни мардуми олами рабӯди ӣнҷо

که خود را از میان مردم عالم ربود اینجا

Сарат то ҳаст , тухми саҷдае дар хок кун соиб

سرت تا هست، تخم سجده ای در خاک کن صائب

Ки дорад сарфарозиҳо дар он олам , суҷуди ӣнҷо

که دارد سرفرازی ها در آن عالم، سجود اینجا

Хониш
ғзл шморҳ 314 — ъндлӣб ⬇