Здлсўзони маро бар сари ҳамин доғ ҷунун омад

زدلسوزان مرا بر سر همین داغ جنون آمد

Зхўнгрмон ба болинами сиришки лола гаван омад

زخونگرمان به بالینم سرشک لاله گون آمد

Нагардад ҷамъ бо ширини забонии фориғи алболӣ

نگردد جمع با شیرین زبانی فارغ البالی

Ба танг афтод шукр то збнди не бурун омад

به تنگ افتاد شکر تا زبند نی برون آمد

Маро чун лолаи доғи хушк мағзӣ нест имрӯзӣ

مرا چون لاله داغ خشک مغزی نیست امروزی

Змғзи хоки беруни косаи ман сарнигӯн омад

زمغز خاک بیرون کاسه من سرنگون آمد

Хумор зрдрўиӣ дошт дар пай чун гули раъно

خمار زردرویی داشت در پی چون گل رعنا

Агар рангӣ ба рӯем аз шароби лола гаван омад

اگر رنگی به رویم از شراب لاله گون آمد

Бароти растгорӣ покдомонӣаст аз дӯзах

برات رستگاری پاکدامانی است از دوزخ

Збии ҷурмии Сиёвуши солим аз оташ бурун омад

زبی جرمی سیاوش سالم از آتش برون آمد

Ба нони хушк то қонеъ шудам аз неъмати алвон

به نان خشک تا قانع شدم از نعمت الوان

Ба соҳили киштии ман солим аз дарёӣ хӯн омад

به ساحل کشتی من سالم از دریای خون آمد

Гушоиш дар ҷаҳоти олам имкон наме бошад

گشایش در جهات عالم امکان نمی باشد

Дӯшаш зад муҳра ҳар кас аз ин шшдр бурун омад

دوشش زد مهره هر کس از این ششدر برون آمد

Паии дилҷӯеи Фарҳод , бо он лангари тамкин

پی دلجویی فرهاد، با آن لنگر تمکین

Ба ҷон бе нафаси ширини бурун аз бесутун омад

به جان بی نفس شیرین برون از بیستون آمد

Ба оҳи гарми дилро об кун эмини шӯ аз дӯзах

به آه گرم دل را آب کن ایمن شو از دوزخ

Ки хомии авдро соиб ба оташ раҳнамӯн омад

که خامی عود را صائب به آتش رهنمون آمد