Ба унвонӣ аз ани лаби хати ҷонпарвар бурун омад

به عنوانی از ان لب خط جان پرور برون آمد

Ки битобонаҳи оҳ аз синаи кавсар бурун омад

که بیتابانه آه از سینه کوثر برون آمد

Збии парвоеи чашми сияҳи маст , аз ғубори хат

زبی پروایی چشم سیه مست، از غبار خط

Ба рӯй подшоҳи ҳасан ӯ лашкар бурун омад

به روی پادشاه حسن او لشکر برون آمد

Магари дасти дуои мо , рақибонро фано созад

مگر دست دعای ما، رقیبان را فنا سازد

Ки шамшери тағофули сахти биҷўҳр бурун омад

که شمشیر تغافل سخت بیجوهر برون آمد

Зҳрмони ман аз васли ту ғаввосӣ хабар дорад

زحرمان من از وصل تو غواصی خبر دارد

Ки аз дарёии гавҳари хез , бегавҳар бурун омад

که از دریای گوهر خیز، بی گوهر برون آمد

Гулӣ каз ҷустуҷӯяш мезадам бар ҳар ду олам ро

گلی کز جستجویش می زدم بر هر دو عالم را

Ба андаки ковушӣ аз зери болу пар бурун омад

به اندک کاوشی از زیر بال و پر برون آمد

Мабош аз тираи бахтии дилгаронгар бенишии дорӣ

مباش از تیره بختی دلگران گر بینشی داری

Ки ахгари шастаи рӯ аз зери хокистар бурун омад

که اخگر شسته رو از زیر خاکستر برون آمد

Ватан ҳар чанд дилгираст бар ғурбат шараф дорад

وطن هر چند دلگیرست بر غربت شرف دارد

Дилаш сӯрох шуд то аз ватани гавҳар бурун омад

دلش سوراخ شد تا از وطن گوهر برون آمد

Науфтӣ то ба доми ишқи ҳаргиз боварат ноед

نیفتی تا به دام عشق هرگز باورت ناید

Ки боли мӯри мо аз ҷазбаи шукр бурун омад

که بال مور ما از جذبه شکر برون آمد

Аз ан аз гӯшаи майхонаи соиб барнаме ояд

از ان از گوشه میخانه صائب برنمی آید

Ки онҷо ме тавон аз худ ба як соғар бурун омад

که آنجا می توان از خود به یک ساغر برون آمد