Чунин соқӣ агар даври шароб ноб гирданд

چنین ساقی اگر دور شراب ناب گرداند

Бисоти хокро дар як нафас гирдоб гирданд

بساط خاک را در یک نفس گرداب گرداند

Аз ан ҳар лаҳза бошад ҷонибӣ рӯй ниёзи ман

از ان هر لحظه باشد جانبی روی نیاز من

Ки дар ҳар ҷунбишии абрӯӣ ӯ миҳроб гирданд

که در هر جنبشی ابروی او محراب گرداند

Ба андаки рӯзгории риштаи умраш гиреҳ гардад

به اندک روزگاری رشته عمرش گره گردد

Асириро ки он тоби камар битоб гирданд

اسیری را که آن تاب کمر بیتاب گرداند

Макун эй сангдил аз қатлами изҳори пушаймонӣ

مکن ای سنگدل از قتلم اظهار پشیمانی

Чаҳ лозими рахт хӯн олуд худ қассоб гирданд ?

چه لازم رخت خون آلود خود قصاب گرداند؟

Магари фикр шабихун дорад он ғоратгари дилҳо ?

مگر فکر شبیخون دارد آن غارتگر دلها؟

Ки чун пайкони дилам дар синаи ҷой хоб гирданд

که چون پیکان دلم در سینه جای خواب گرداند

Шавад чун рӯбарӯ бо акс дар ойӣна , ҳайронам ?

شود چون روبرو با عکس در آیینه، حیرانم؟

Гули рӯе ки ранг аз партав маҳтоб гирданд

گل رویی که رنگ از پرتو مهتاب گرداند

Ба чашми ашкбори ман чаҳ хоҳад кард ҳайронам

به چشم اشکبار من چه خواهد کرد حیرانم

Ки оташро ба чашми он рӯй тобон об гирданд

که آتش را به چشم آن روی تابان آب گرداند

Ҳарими васлро бошад зҳиронии назари бандӣ

حریم وصل را باشد زحیرانی نظر بندی

Ки моҳиро ба дарёи тишнагӣ қуллоб гирданд

که ماهی را به دریا تشنگی قلاب گرداند

Надорад нохушии вазъи ҷаҳон дар чашми бидрдон

ندارد ناخوشی وضع جهان در چشم بیدردان

Ки ғифлати бистари пурхорро санҷоб гирданд

که غفلت بستر پرخار را سنجاب گرداند

Набинад дар ҷаҳони осӯдагӣ аз зулми худ золим

نبیند در جهان آسودگی از ظلم خود ظالم

Ки пайкон дар бадани пайвастаи ҷой хоб гирданд

که پیکان در بدن پیوسته جای خواب گرداند

Дили хуши машраб осӯдааст аз гирди кудуратҳо

دل خوش مشرب آسوده است از گرد کدورتها

Ки мумкин нест дарё рӯй аз сайлоб гирданд

که ممکن نیست دریا روی از سیلاب گرداند

Зрўии гарми ширини пуртӯйгар кӯҳкан ёбад

زروی گرم شیرین پرتوی گر کوهکن یابد

Збрқи тешаи кӯҳи бесутунро об гирданд

زبرق تیشه کوه بیستون را آب گرداند

Знокомии тавон бар комҳо фирӯз шуд соиб

زناکامی توان بر کامها فیروز شد صائب

Ки чун тбхоли дилро тишнагӣ сероб гирданд

که چون تبخال دل را تشنگی سیراب گرداند