Зхўди бегонагиро ошноӣ ишқ ме донад

زخود بیگانگی را آشنایی عشق می داند

Ба худ машғӯл бӯданро ҷудоӣ ишқ ме монад

به خود مشغول بودن را جدایی عشق می ماند

Ҳамон бо зулфи Лайлии рӯҳ маҷнӯн мекунад бозӣ

همان با زلف لیلی روح مجنون می کند بازی

зи занҷири муҳаббат кӣ раҳоӣ ишқ медонад ?

ز زنجیر محبت کی رهایی عشق می داند؟

Магӯ чун булбулу қамарии сухан аз сарву гули ӣнҷо

مگو چون بلبل و قمری سخن از سرو و گل اینجا

Ки ин афсонаҳоро жожи хое ишқ ме донад

که این افسانه ها را ژاژ خایی عشق می داند

Ба базми ишқи меҳр бениёзӣ бар мадор аз лаб

به بزم عشق مهر بی نیازی بر مدار از لب

Ки ҳиммат хостанро ҳам гадоӣ ишқ ме донад

که همت خواستن را هم گدایی عشق می داند

Дили хуши машрабу пешонӣ во карда Эй дорад

دل خوش مشرب و پیشانی وا کرده ای دارد

Ки санги кӯдаконро мумиёе ишқ ме донад

که سنگ کودکان را مومیایی عشق می داند

Чу дидӣ дасту теғи ишқро аз даври бсмли шӯ

چو دیدی دست و تیغ عشق را از دور بسمل شو

Ки болу пар заданро бади адое ишқ ме донад

که بال و پر زدن را بد ادایی عشق می داند

Зсхтии рӯ наме тобад , зкўаҳ ғам наме нолад

زسختی رو نمی تابد، زکوه غم نمی نالد

Нажод аз санг дорад мумиёе , ишқ ме донад

نژاد از سنگ دارد مومیایی، عشق می داند

намедонам чаҳ созам то фаноӣ мутлақам донад

نمی دانم چه سازم تا فنای مطلقم داند

Ки дар худ гум шуданро худнамое ишқ ме донад

که در خود گم شدن را خودنمایی عشق می داند

Чу ишқ омад ба дил соиб макун андешаи сомон

چو عشق آمد به دل صائب مکن اندیشه سامان

Куҷо чун ақли ноқиси кадхудое ишқ медонад ?

کجا چون عقل ناقص کدخدایی عشق می داند؟