Куҷои доғи ҷунунро қадар ҳар фарзона медонад ?

کجا داغ جنون را قدر هر فرزانه می‌داند؟

Самандари нашъаи ин оташин паймона ме донад

سمندر نشئهٔ این آتشین پیمانه می‌داند

Ҷудоӣ нест аз сайёди сайди ошнорў ро

جدایی نیست از صیاد صید آشنارو را

Камон ӯ маро бо хештан ҳамхона ме донад

کمان او مرا با خویشتن همخانه می‌داند

Магӯ ҳарф аз надомат кин дили коФрнҳоди ман

مگو حرف از ندامت کاین دل کافرنهاد من

Ғубори маъсиятро сандал бтхонаҳ ме донад

غبار معصیت را صندل بتخانه می‌داند

Талоши суҳбати ойӣна рӯе мекунад шавқам

تلاش صحبت آیینه‌رویی می‌کند شوقم

Ки ҷавҳарро ҳиҷобаши сабза бегона ме донад

که جوهر را حجابش سبزه بیگانه می‌داند

Ғалати бинӣ ки воқиф нест аз рабти дили ошиқ

غلط‌بینی که واقف نیست از ربط دل عاشق

Парешони ҳолеи он зулфро аз шона ме донад

پریشان‌حالی آن زلف را از شانه می‌داند

зи дилҳои парешон пресс ҳоли зулфу кокул ро

ز دل‌های پریشان پرس حال زلف و کاکل را

Ки мазмуни хати занҷирро девона ме донад

که مضمون خط زنجیر را دیوانه می‌داند

Нўоснҷӣ ки бар шохи қаноат ошён дорад

نواسنجی که بر شاخ قناعت آشیان دارد

Агар сад уқда меуфтад ба болаш дона ме донад

اگر صد عقده می‌افتد به بالش دانه می‌داند

Шикасти хотири атфоли санг роҳ ме гардад

شکست خاطر اطفال سنگ راه می‌گردد

Вагарнаи роҳи саҳрои ҷунун девона ме донад

وگرنه راه صحرای جنون دیوانه می‌داند

Манам каз тираи бахтии роҳ берун шуд наме ёбам

منم کز تیره‌بختی راه بیرون شد نمی‌یابم

Вагарнаи дӯди роҳи равзан кошона ме донад

وگرنه دود راه روزن کاشانه می‌داند

Ба маънӣ ҳарки дорад ошноӣ чун дили соиб

به معنی هرکه دارد آشنایی چون دل صائب

Нигоҳи ошноро маънӣ бегона ме донад

نگاه آشنا را معنی بیگانه می‌داند