з бе парвоеи он бе дарди қадар мо наме донад

ز بی‌پروایی آن بی‌درد قدر ما نمی‌داند

зи хӯбии шевае ҷузи ноз ва истиғно наме донад

ز خوبی شیوه‌ای جز ناز و استغنا نمی‌داند

зи печу тоб хат хоҳад саропои чашм ҳасрат шуд

ز پیچ و تاب خط خواهد سراپا چشم حسرت شد

Бар рӯе ки қадари дида бино наме донад

بر رویی که قدر دیده بینا نمی‌داند

Ба зангори хати мишкӣн сазовораст рухсорӣ

به زنگار خط مشکین سزاوار است رخساری

Ки чун ойӣнаи қадари тӯтӣ гуё наме донад

که چون آیینه قدر طوطی گویا نمی‌داند

Бикаш имрӯз агар хоҳӣ ба фардо ваъдаам додан

بکش امروز اگر خواهی به فردا وعده‌ام دادن

Ки бе тоби муҳаббати муҳлат фардо наме донад

که بی‌تاب محبت مهلت فردا نمی‌داند

зи дандони надомати пушти дастӣ май ҷаҳди солим

ز دندان ندامت پشت دستی می‌جهد سالم

Ки домоне ба ғайр аз домани шаб ҳо наме донад

که دامانی به غیر از دامن شب‌ها نمی‌داند

Чунон омаст эҳсони муҳӣти бекарон ӯ

چنان عام است احسان محیط بیکران او

Ки худро қатраи ноқис кам аз дарё наме донад

که خود را قطره ناقص کم از دریا نمی‌داند

Ба кӯрӣ мешавад нақди ҳётши харҷи обу гул

به کوری می‌شود نقد حیاتش خرج آب و گل

Гарони ҷонӣ ки роҳи олам боло наме донад

گران‌جانی که راه عالم بالا نمی‌داند

Ҷудоӣ аз гарони ҷонони дунё лиззатӣ дорад

جدایی از گران‌جانان دنیا لذتی دارد

Ки кӯҳи қофро бар худ гарон анқо наме донад

که کوه قاف را بر خود گران عنقا نمی‌داند

Магар беравзанӣ торик созад хонаи дил ро

مگر بی‌روزنی تاریک سازد خانه دل را

Вагарнаи партави хуршед истиғно наме донад

وگرنه پرتو خورشید استغنا نمی‌داند

Чунон бепарда шуд савдои оламгири мо соиб

چنان بی‌پرده شد سودای عالمگیر ما صائب

Ки маҷнӯнро касе дар аҳди мо расво наме донад

که مجنون را کسی در عهد ما رسوا نمی‌داند