Чаҳ шудгар хасми бдохтри баҳои ман намедонад ?

چه شد گر خصم بداختر بهای من نمی داند؟

Камоли исавиро дида сӯзан наме донад

کمال عیسوی را دیده سوزن نمی داند

Магӯ воъизи ҳадиси дӯзаху ҷинат ба аҳли дил

مگو واعظ حدیث دوزخ و جنت به اهل دل

Ки саргарми муҳаббати гулшан аз гулхан наме донад

که سرگرم محبت گلشن از گلخن نمی داند

Ту бе парвои забони халқро кӯтоҳ кун аз худ

تو بی پروا زبان خلق را کوتاه کن از خود

Вагарнаи оҳи мазлӯмони раҳ равзан наме донад

وگرنه آه مظلومان ره روزن نمی داند

ЗкоФри неъматии дили шиква аз доғ ва ҷунун дорад

زکافر نعمتی دل شکوه از داغ و جنون دارد

Ки булбули қадари гул то ҳаст дар гулшан наме донад

که بلبل قدر گل تا هست در گلشن نمی داند

Дили бедорро хоби аҷал бедортар созад

دل بیدار را خواب اجل بیدارتر سازد

Чароғи мо здомони кафан мурдан наме донад

چراغ ما زدامان کفن مردن نمی داند

Машав аз қатли мо эмин ки чун Фарҳоди хӯни мо

مشو از قتل ما ایمن که چون فرهاد خون ما

Нахобоанд ба хӯн то хасмро , хуфтан наме донад

نخواباند به خون تا خصم را، خفتن نمی داند

Сродм гаштаам чун серума дар илми назари бозӣ

سرآدم گشته ام چون سرمه در علم نظر بازی

Забони чашми хубонро касе чун ман наме донад

زبان چشم خوبان را کسی چون من نمی داند

Тавон кардан ба ибром аз накӯёни коми дили ҳосил

توان کردن به ابرام از نکویان کام دل حاصل

Дами ин теғ безинҳор , баргаштан наме донад

دم این تیغ بی زنهار، برگشتن نمی داند

Надории раҳм агар бар ғайр , брхўд раҳм кун соиб

نداری رحم اگر بر غیر، برخود رحم کن صائب

Ки оташи гарм чун шуд дӯст аз душман наме донад

که آتش گرم چون شد دوست از دشمن نمی داند