зи асбоби ҷаҳони ҳасрат ба дунёдор ме монад
ز اسباب جهان حسرت به دنیادار می‌ماند
зи гули охир ба дасти гули фурӯашон хор ме монад
ز گل آخر به دست گل‌فروشان خار می‌ماند
Ба озодии тавонгари шӯ ки дар айём бе баррагӣ
به آزادی توانگر شو که در ایام بی‌برگی
Ҳамин сарву санавбари сабз дар гулзор ме монад
همین سرو و صنوبر سبز در گلزار می‌ماند
Сабки мағзони базм хок маъзӯранд дар мастӣ
سبک‌مغزان بزم خاک معذورند در مستی
Ки бо ратли гарони осмон ҳушёр мемонад ?
که با رطل گران آسمان هشیار می‌ماند؟
зи худ берун шуданро ҳимматӣ чун сайл май бояд
ز خود بیرون شدن را همتی چون سیل می‌باید
Ки дар реги равони он тнк аз кор ме монад
که در ریگ روان آن تنک از کار می‌ماند
зи пардози дили равшан сияҳ шуд рӯзгори ман
ز پرداز دل روشن سیه شد روزگار من
Ба равшангар чаҳ аз ойӣнаи ҷуз зангор мемонад ?
به روشنگر چه از آیینه جز زنگار می‌ماند؟
Надорад худнамоеи оқибат , дар гӯша Эй биншин
ندارد خودنمایی عاقبت، در گوشه‌ای بنشین
Ки гул пажмурда мегардад чу бар дастор ме монад
که گل پژمرده می‌گردد چو بر دستار می‌ماند
Куҷои тани парваронро ҷазба тавфиқ дарёбад ?
کجا تن‌پروران را جذبه توفیق دریابد؟
Набинад каҳрабои коҳӣ ки бар девор ме монад
نبیند کهربا کاهی که بر دیوار می‌ماند
Мада аз дасти домони накӯён чун ба даст уфтад
مده از دست دامان نکویان چون به دست افتد
Ки ризқ гул шавад обӣ ки дар гулзор ме монад
که رزق گل شود آبی که در گلزار می‌ماند
Магари бандади ҳиҷоби ишқи чашми чеҳраи пардозиш
مگر بندد حجاب عشق چشم چهره‌پردازش
Вагарнаи зуди дасти кӯҳкан аз кор ме монад
وگرنه زود دست کوهکن از کار می‌ماند
Чаҳ бетобаст ҷони ошиқон дар бозгрдидн
چه بی‌تاب است جان عاشقان در بازگردیدن
Садои зини бештар дар доман кҳсор ме монад
صدا زین بیشتر در دامن کهسار می‌ماند
Дар он кишвар ки соиби муштарии кӯтоҳ байн бошад
در آن کشور که صائب مشتری کوتاه‌بین باشد
Матоъи Юсуфӣ бисёр дар бозор ме монад
متاع یوسفی بسیار در بازار می‌ماند