Зхўн хӯрдан асарҳои намоён боз ме монад

زخون خوردن اثرهای نمایان باز می ماند

зи оҳӯи нофа , гуфтор аз сухан пардоз ме монад

ز آهو نافه، گفتار از سخن پرداز می ماند

Зики ҳушёри базми микшон афсурда ме гардад

زیک هشیار بزم میکشان افسرده می گردد

Ба андаки моя эй , шер аз равонӣ боз ме монад

به اندک مایه ای، شیر از روانی باز می ماند

Мтоб аз сахтии айём рӯй дил ки ойӣна

متاب از سختی ایام روی دل که آیینه

Чу гирданд зсиқл рӯй , бепардоз ме монад

چو گرداند زصیقل روی، بی پرداز می ماند

Агар инаст ҳасани оқибати матлаби равоён ро

اگر این است حسن عاقبت مطلب روایان را

Ба матлаб мерасад ҳар каси змтлб боз ме монад

به مطلب می رسد هر کس زمطلب باز می ماند

Марв дар хӯни сайди лоғари ман каз шикори ман

مرو در خون صید لاغر من کز شکار من

Ҳамин мушти парӣ дар чнгл шаҳбоз ме монад

همین مشت پری در چنگل شهباز می ماند

Раҷоу хавфро дар ҳеҷ ҳол аз кафи мадаи соиб

رجا و خوف را در هیچ حال از کف مده صائب

Ки чун як бол гардад мурғ аз парвоз ме монад

که چون یک بال گردد مرغ از پرواز می ماند