Сухани пӯшида дар лаъли лаб ҷонон наме монад
سخن پوشیده در لعل لب جانان نمیماند
Агарчӣ дар адам бошад сухан пинҳон наме монад
اگرچه در عدم باشد سخن پنهان نمیماند
Напушади хати мишкӣни обу ранги лаъли ҷонон ро
نپوشد خط مشکین آب و رنگ لعل جانان را
Ниҳон дар тирагии ин чашма ҳайвон наме монад
نهان در تیرگی این چشمه حیوان نمیماند
Ба хобӣ мешавад озоди рӯҳ аз қайди обу гул
به خوابی میشود آزاد روح از قید آب و گل
Тамоми умри моҳи Миср дар зиндон наме монад
تمام عمر ماه مصر در زندان نمیماند
Шавад ҳар ахтарии зери фалак дар вақти худ толеъ
شود هر اختری زیر فلک در وقت خود طالع
Расад чун навбати нони Тифл бедандон наме монад
رسد چون نوبت نان طفل بیدندان نمیماند
Башу даст аз дили осӯда дар даврони зулф ӯ
بشو دست از دل آسوده در دوران زلف او
Кигар инаст чавгон , гӯй дар майдон наме монад
که گر این است چوگان، گوی در میدان نمیماند
Сухан бар гирди олам май дӯдгар рутба Эй дорад
سخن بر گرد عالم میدود گر رتبهای دارد
Матоъи Юсуфӣ дар гӯша дукон наме монад
متاع یوسفی در گوشه دکان نمیماند
Ҳамоно донаи умеди моро сӯхти навмидӣ
همانا دانه امید ما را سوخت نومیدی
Вагарнаи тухм дар зери замин пинҳон наме монад
وگرنه تخم در زیر زمین پنهان نمیماند
Кадомин шӯхи чашми имрӯз ҷо дорад дарин гулшан ?
کدامین شوخ چشم امروز جا دارد درین گلشن؟
Ки дар ковидани дили хораш аз мижгон наме монад
که در کاویدن دل خارش از مژگان نمیماند
Ба дилтангӣ қаноат кун саботи умр агар хоҳӣ
به دلتنگی قناعت کن ثبات عمر اگر خواهی
Ки чун шуд ғунчаи гул , дар бӯстон чандон наме монад
که چون شد غنچه گل، در بوستان چندان نمیماند
Абас дар пунбаи доғи хеш пинҳон мекунам соиб
عبث در پنبه داغ خویش پنهان میکنم صائب
Чароғи шӯхи ҳаргиз дар таҳ домон наме монад
چراغ شوخ هرگز در ته دامان نمیماند