Ба дили мижгони он ноошно пинҳон наме монад

به دل مژگان آن ناآشنا پنهان نمی ماند

Ки хоригар хулд дар дасту по пинҳон наме монад

که خاری گر خلد در دست و پا پنهان نمی ماند

Бирав эй содаи дили ин пунбаро бар доғи дигар на

برو ای ساده دل این پنبه را بر داغ دیگر نه

Дарин абри тнки хуршеди мо пинҳон наме монад

درین ابر تنک خورشید ما پنهان نمی ماند

Чу об аз лаъл ва чун ранг аз рухи ёқӯт май тобад

چو آب از لعل و چون رنگ از رخ یاقوت می تابد

Сафои даст ӯ зери ҳино пинҳон наме монад

صفای دست او زیر حنا پنهان نمی ماند

Дили моу нигоҳат ҳар ду медонанд ҳоли ҳам

دل ما و نگاهت هر دو می دانند حال هم

Ки ҳоли ошно аз ошно пинҳон наме монад

که حال آشنا از آشنا پنهان نمی ماند

Здомони шафақ гул мекунад ҳар субҳ ва ҳар шомӣ

زدامان شفق گل می کند هر صبح و هر شامی

Чу шамъи субҳгоҳии хӯни мо пинҳон наме монад

چو شمع صبحگاهی خون ما پنهان نمی ماند

Таровуш мекунад хӯни дил аз симои гуфторам

تراوش می کند خون دل از سیمای گفتارم

Насими машк дар ҷайби сабо пинҳон наме монад

نسیم مشک در جیب صبا پنهان نمی ماند

Куҷои абри тнки хуршедро ойӣна дон гардад ?

کجا ابر تنک خورشید را آیینه دان گردد؟

Сафои синааш зери қабо пинҳон наме монад

صفای سینه اش زیر قبا پنهان نمی ماند

Чаҳ лозими васфи шеъри обдор худ кунӣ соиб ?

چه لازم وصف شعر آبدار خود کنی صائب؟

Агар дорад гуҳари оби сафо , пинҳон наме монад

اگر دارد گهر آب صفا، پنهان نمی ماند