Сари шӯридаро фикр саранҷомӣ наме монад

سر شوریده را فکر سرانجامی نمی ماند

Чу ишқ омад дигар андеша хомӣ наме монад

چو عشق آمد دگر اندیشه خامی نمی ماند

Ҳамин роҳӣ ки аз даврӣ намоён нест пойонаш

همین راهی که از دوری نمایان نیست پایانش

Агар аз худ қадам берун наҳй гомӣ наме монад

اگر از خود قدم بیرون نهی گامی نمی ماند

Чаҳ осӯдааст аз дили вопасии ҷони сбкрўҳш

چه آسوده است از دل واپسی جان سبکروحش

Касе каз ваии дарин ваҳшати саро номӣ наме монад

کسی کز وی درین وحشت سرا نامی نمی ماند

Чунингар офтоб ишқ созад оми файзи худ

چنین گر آفتاب عشق سازد عام فیض خود

Ҷаҳони обу гулро мива хомӣ наме монад

جهان آب و گل را میوه خامی نمی ماند

Агар бепарда гардад лиззати хунхории ошиқ

اگر بی پرده گردد لذت خونخواری عاشق

Хароботи Муғонро бода ошомӣ наме монад

خرابات مغان را باده آشامی نمی ماند

Зшўхии ҷилва ӯ май барад бо хеши дилҳо ро

زشوخی جلوه او می برد با خویش دلها را

Аз ани оҳӯии ваҳшӣ дар замин домӣ наме монад

از ان آهوی وحشی در زمین دامی نمی ماند

Чунин пуршӯр аз ани кони малоҳатгар ҷаҳон гардад

چنین پرشور از ان کان ملاحت گر جهان گردد

Раги талхии дарин бустон ба бодомӣ наме монад

رگ تلخی درین بستان به بادامی نمی ماند

Ба ҷамъ мол кӯшад хоҷа чун занбӯр , азин ғофил

به جمع مال کوشد خواجه چون زنبور، ازین غافل

Ки чун шуд хонааш пар , ҷой оромӣ наме монад

که چون شد خانه اش پر، جای آرامی نمی ماند

Чунин хоҳад ба ҳам андохти соқигар ҳарифон ро

چنین خواهد به هم انداخت ساقی گر حریفان را

Зснги фитнаи солими шиша ва ҷомӣ наме монад

زسنگ فتنه سالم شیشه و جامی نمی ماند

Зтрк ғунча хусбӣ шуд парешони соиби аҳволам

زترک غنچه خسبی شد پریشان صائب احوالم

Чўгли бардошти даст аз хеш , андомӣ наме монад

چوگل برداشت دست از خویش، اندامی نمی ماند