Зотши гул ба эъҷози рухи некӯи брўёнд

زآتش گل به اعجاز رخ نیکو برویاند

Гул аз оташ ба саҳари наргиси ҷодӯи брўёнд

گل از آتش به سحر نرگس جادو برویاند

Сапанд аз оташу хол аз рух ва аз дили сувидо ро

سپند از آتش و خال از رخ و از دل سویدا را

Агар хоҳад ба ҳукми гӯшаи абрӯи брўёнд

اگر خواهد به حکم گوشه ابرو برویاند

Ба дасти кӯтаҳи мо эй тағофули пеша раҳмӣ кун

به دست کوته ما ای تغافل پیشه رحمی کن

Ҳўоси сунбулат вақтаст аз кафи мӯи брўёнд

هواس سنبلت وقت است از کف مو برویاند

Чаҳ ғам дорамгар афтодами зпо дар ҷустуҷӯӣ ӯ ?

چه غم دارم گر افتادم زپا در جستجوی او؟

Ҳуҷуми шавқи сад болу пар аз бозуи брўёнд

هجوم شوق صد بال و پر از بازو برویاند

Агар як кафи арақ зон сунбултар бар замини резад

اگر یک کف عرق زان سنبل تر بر زمین ریزد

Замин аз ҳар кафи хокии гули шаби бӯи брўёнд

زمین از هر کف خاکی گل شب بو برویاند

Ҳалоки хоби ширини хусраву ғофили азин маънӣ

هلاک خواب شیرین خسرو و غافل ازین معنی

Ки хӯни бигноҳони ханҷар аз паҳлуи брўёнд

که خون بیگناهان خنجر از پهلو برویاند

Хушо хори сари девору бахти сабз ӯ соиб

خوشا خار سر دیوار و بخت سبز او صائب

Агар толеъи гули моро ба ин неруи брўёнд

اگر طالع گل ما را به این نیرو برویاند