Ҳубобу мавҷро ҳар кас ки аз дарё ҷудо бинад

حباب و موج را هر کس که از دریا جدا بیند

Зхту холи касрати чеҳраи ваҳдат куҷо бинад ?

زخط و خال کثرت چهره وحدت کجا بیند؟

Шикаст аз гардиши гардун ба покон мерасад афзӯн

شکست از گردش گردون به پاکان می رسد افزون

Ки гандуми пок чун гардид ранҷ Асия бинад

که گندم پاک چون گردید رنج آسیا بیند

Нагардад марги санги роҳи ҷӯёии саодат ро

نگردد مرگ سنگ راه جویای سعادت را

Ки бо чашми сифеди ин устихони роҳ ҳумо бинад

که با چشم سفید این استخوان راه هما بیند

Мадони ҷони муҷаррадро яке бо пайкари хокӣ

مدان جان مجرد را یکی با پیکر خاکی

Ки озодаст мурғӣ каз қафаси худро ҷудо бинад

که آزادست مرغی کز قفس خود را جدا بیند

Миёни оқибати байнон илм гардад ба бенаӣ

میان عاقبت بینان علم گردد به بینایی

Чу наргис ҳар ки дар ҷӯши баҳорони зер по бинад

چو نرگس هر که در جوش بهاران زیر پا بیند

Қумоши аҳли дилро чун шиносади кӯтаҳи андешӣ

قماش اهل دل را چون شناسد کوته اندیشی

Ки гардад рӯй гардони каъбарогар беқабо бинад

که گردد روی گردان کعبه را گر بی قبا بیند

Сияҳ бошад ҷаҳон дар чашми доими ъибҷўиӣ ро

سیه باشد جهان در چشم دایم عیبجویی را

Ки пушти тира аз ойӣна , аз тоўс по бинад

که پشت تیره از آیینه، از طاوس پا بیند

Ъсокши пер ва кӯраст дар сайру сукӯни доим

عصاکش پیر و کورست در سیر و سکون دایم

Зиҳии ғофил ки тақсироти худро аз қазо бинад

زهی غافل که تقصیرات خود را از قضا بیند

Ба хӯни ноумедӣ даст шавед аз кушоди дил

به خون ناامیدی دست شوید از گشاد دل

Нўоснҷӣ ки дасти ғунчаи гул дар ҳино бинад

نواسنجی که دست غنچه گل در حنا بیند

Збирҳмӣ нагардад оби гирди дидааш соиб

زبیرحمی نگردد آب گرد دیده اش صائب

Сари хуршедро он сангдилгар зер по бинад

سر خورشید را آن سنگدل گر زیر پا بیند