Рухи беҳбуди кори хеши он ғофил чисон бинад ?

رخ بهبود کار خویش آن غافل چسان بیند؟

Ки бардорад зиўсФи чашму роҳ корвон бинад

که بردارد زیوسف چشم و راه کاروان بیند

Чароғи парда дарро пеши по торик ме бошад

چراغ پرده در را پیش پا تاریک می باشد

Набинад айби худ ҳар кас ки айб дигарон бинад

نبیند عیب خود هر کس که عیب دیگران بیند

Чаҳ осӯдааст аз андешаи боди хазон , баррагӣ

چه آسوده است از اندیشه باد خزان، برگی

Ки дар фасли баҳорон чун гули раъно хазон бинад

که در فصل بهاران چون گل رعنا خزان بیند

Пушаймонӣ надорад дил ба ёри қадрдон додан

پشیمانی ندارد دل به یار قدردان دادن

Чаҳ сӯрат дорад аз савдои Юсуфи кас зиён бинад ?

چه صورت دارد از سودای یوسف کس زیان بیند؟

Ба нохун мекунам доғи ҷунунро чеҳраи пардозӣ

به ناخن می کنم داغ جنون را چهره پردازی

Хушо он кас ки моҳи нав ба рӯй дӯстон бинад

خوشا آن کس که ماه نو به روی دوستان بیند

Назарро поягар хоҳии баланд аз остон магзар

نظر را پایه گر خواهی بلند از آستان مگذر

Ки ҳар касро буд бар садри ҷо , дар остон бинад

که هر کس را بود بر صدر جا، در آستان بیند

Гуноҳи тири кҷрўро ба шасти пок май бандад

گناه تیر کجرو را به شست پاک می بندد

Ҳар он каз норасои ҷурми худ аз осмон бинад

هر آن کز نارسایی جرم خود از آسمان بیند

Аннани нафасро ҳар кас тавонад доштани муҳкам

عنان نفس را هر کس تواند داشتن محکم

Саманди саркаши афлокро дар зер рон бинад

سمند سرکش افلاک را در زیر ران بیند

Збими ғайри рӯйишро надидам сайр , чун тифлӣ

زبیم غیر رویش را ندیدم سیر، چون طفلی

Ки дар аснои гул чидани ҷамол боғбон бинад

که در اثنای گل چیدن جمال باغبان بیند

Дарин майхонаи лофи бихўдии онро расад соиб

درین میخانه لاف بیخودی آن را رسد صائب

Ки аз санги маломати ншأаҳи ратл гарон бинад

که از سنگ ملامت نشأه رطل گران بیند