Зҳирти ошиқ аз назораи ағёр гул чӣанд

زحیرت عاشق از نظاره اغیار گل چیند

Ки булбули маст чун шуд аз дару девор гул чӣанд

که بلبل مست چون شد از در و دیوار گل چیند

Ба сайри боғу бустон эҳтиёҷӣ нест ошиқ ро

به سیر باغ و بستان احتیاجی نیست عاشق را

Ки ҳам аз кори худ Фарҳоди ширини кор гул чӣанд

که هم از کار خود فرهاد شیرین کار گل چیند

Тамошои Рахш дар дастҳо нагузошт гироӣ

تماشای رخش در دستها نگذاشت گیرایی

Магар аз ҳасани худ он оташини рухсор гул чӣанд

مگر از حسن خود آن آتشین رخسار گل چیند

зи захми хор беш аз гул нигорин мешавад дасташ

ز زخم خار بیش از گل نگارین می شود دستش

Ба дасти раъшаи дори он кас ки аз гулзор гул чӣанд

به دست رعشه دار آن کس که از گلزار گل چیند

Насим аз ҷӯши гул аз давр май бӯсади замини ӣнҷо

نسیم از جوش گل از دور می بوسد زمین اینجا

Тамошоеи магар аз рахнаи девор гул чӣанд

تماشایی مگر از رخنه دیوار گل چیند

Шавад кораш чу кори кӯҳкан дар дидаҳо ширин

شود کارش چو کار کوهکن در دیده ها شیرین

Зрўии корфармо ҳар ки вақти кор гул чӣанд

زروی کارفرما هر که وقت کار گل چیند

Дарин олами марои девонае хунин ҷигар дорад

درین عالم مرا دیوانه ای خونین جگر دارد

Ки бепаймона гардад маст ва бегулзор гул чӣанд

که بی پیمانه گردد مست و بی گلزار گل چیند

На маҷнӯнам ки файзи худ дареғ аз шаҳрён дорам

نه مجنونم که فیض خود دریغ از شهریان دارم

Ки аз девонаи ман кӯчау бозор гул чӣанд

که از دیوانه من کوچه و بازار گل چیند

Касе кони чашм хоб олуд дар мад назар дорад

کسی کان چشم خواب آلود در مد نظر دارد

Ба андаки фурсатӣ аз давлати бедор гул чӣанд

به اندک فرصتی از دولت بیدار گل چیند

Хуш афтодааст аз баси ишқи пинҳонам , наме хоҳам

خوش افتاده است از بس عشق پنهانم، نمی خواهم

Ки аз тағйири ранги ман нигоҳи ёр гул чӣанд

که از تغییر رنگ من نگاه یار گل چیند

Аҷаб дорам худо бардорад ин зулми намоён ро

عجب دارم خدا بردارد این ظلم نمایان را

Ки беш аз чашми ман , ойӣна зон рухсор гул чӣанд

که بیش از چشم من، آیینه زان رخسار گل چیند

Фалакро доғ дорад бе нёзиҳои ман соиб

فلک را داغ دارد بی نیازیهای من صائب

Чаҳ созад боғбон бо дидае каз хор гул чӣанд ?

چه سازد باغبان با دیده ای کز خار گل چیند؟