Ба гӯшами нолаи ағёр дардолӯд ме ояд

به گوشم ناله اغیار دردآلود می آید

Дарин маҳфили зчўби беди буи авд ме ояд

درین محفل زچوب بید بوی عود می آید

Магари болу пари ҳиммат ба фарёдам расад , варна

مگر بال و پر همت به فریادم رسد، ورنه

Чаҳ қатъи роҳи шавқ аз пой хоб олуд меояд ?

چه قطع راه شوق از پای خواب آلود می آید؟

Зтмкини ту субҳи маҳшар аз ҷои барнамеи хезад

زتمکین تو صبح محشر از جا برنمی خیزد

Тугар қомат бар афрозии қиёмат зуд ме ояд

تو گر قامت بر افرازی قیامت زود می آید

Набинад марги талхи ошиқонро ҳеҷ сангини дил !

نبیند مرگ تلخ عاشقان را هیچ سنگین دل!

Ҳануз аз бесутуни фарёд дардолӯд ме ояд

هنوز از بیستون فریاد دردآلود می آید

Ки худро бар дили мо хоксорон мезанад ёрб ?

که خود را بر دل ما خاکساران می زند یارب؟

Ки оҳ аз сина чун занбӯр хок олуд ме ояд

که آه از سینه چون زنبور خاک آلود می آید

Гуҳар бар сафҳаи ойӣнаи худро чун нигаҳ дорад ?

گهر بر صفحه آیینه خود را چون نگه دارد؟

Арақ аз чеҳраи софаш ба доман зуд ме ояд

عرق از چهره صافش به دامن زود می آید

Агар дилро сабки хоҳӣ , ба лаб меҳр хамӯшӣ зан

اگر دل را سبک خواهی، به لب مهر خموشی زن

Ки дӯди дили буруни зини равзан масдӯд ме ояд

که دود دل برون زین روزن مسدود می آید

Касе коинҷо нашавед чеҳра аз ашки пушаймонӣ

کسی کاینجا نشوید چهره از اشک پشیمانی

Ба саҳрои ҷазо бо рӯй гирдолӯд ме ояд

به صحرای جزا با روی گردآلود می آید

Зҳиронии ҳамон дар водии саргаштагии маҳвам

زحیرانی همان در وادی سرگشتگی محوم

Агар пешонӣам бар каъба мақсӯд ме ояд

اگر پیشانیم بر کعبه مقصود می آید