Шавад пок аз гунаҳ ҳар кас ба кӯй ишқ ме ояд
شود پاک از گنه هر کس به کوی عشق می آید
Ки он дарёӣ бепоён ба ҷӯй ишқ ме ояд
که آن دریای بی پایان به جوی عشق می آید
Ҷузи ин даргоҳи боғ длгшоиӣ нест ошиқ ро
جز این درگاه باغ دلگشایی نیست عاشق را
Агарчӣ буии хӯн аз хоки кӯй ишқ ме ояд
اگرچه بوی خون از خاک کوی عشق می آید
Магар бе кӯшиши ин давлати насиб мо шавад , варна
مگر بی کوشش این دولت نصیب ما شود، ورنه
Змои афтодагон кӣ ҷустуҷӯӣ ишқ меояд ?
زما افتادگان کی جستجوی عشق می آید؟
зи шарми худ буд дар пардаи бегонагии ошиқ
ز شرم خود بود در پرده بیگانگی عاشق
Вагарнаи ҳасани доими рӯбарӯӣ ишқ ме ояд
وگرنه حسن دایم روبروی عشق می آید
Гузидам хоксорӣ то шавам эмин , надонистам
گزیدم خاکساری تا شوم ایمن، ندانستم
Ки ҳар ҷо ҳаст сангӣ бар сабуӣ ишқ ме ояд
که هر جا هست سنگی بر سبوی عشق می آید
Бро аз орзӯи кони қиблаи гоҳи орзӯмандон
برآ از آرزو کان قبله گاه آرزومندان
Ба дунболи дил беорзӯӣ ишқ ме ояд
به دنبال دل بی آرزوی عشق می آید
Ба ранги худ براردи сайлро дарёӣ бе поён
به رنگ خود برآرد سیل را دریای بی پایان
зи бидрдон ба гӯшами гуфтугӯӣ ишқ ме ояд
ز بیدردان به گوشم گفتگوی عشق می آید
Чу оби зиндагӣ май нӯшаду лаб тар наме созад
چو آب زندگی می نوشد و لب تر نمی سازد
Агар теғи ду олам бар гулӯӣ ишқ ме ояд
اگر تیغ دو عالم بر گلوی عشق می آید
Ба хӯни хеш осон нест даст аз орзӯ шустан
به خون خویش آسان نیست دست از آرزو شستن
з ҳар ношстаҳи рӯе кӣ вузӯӣ ишқ меояд ?
ز هر ناشسته رویی کی وضوی عشق می آید؟
Надонам кист маъшӯқами зи ҳайронӣ , ҳамин донам
ندانم کیست معشوقم ز حیرانی، همین دانم
Ки аз ҳар зарраи хоками ҳоиҳўӣ ишқ ме ояд
که از هر ذره خاکم هایهوی عشق می آید
Агар чун сарви ҳасани биўФои собит қадам бошад
اگر چون سرو حسن بیوفا ثابت قدم باشد
Чу қамарии тавқи берун аз гулӯӣ ишқ ме ояд
چو قمری طوق بیرون از گلوی عشق می آید
Ҳамин мехӯрданасту гули з рӯй глрхон чидан
همین می خوردن است و گل ز روی گلرخان چیدن
Дарин айём аз корӣ ки буи ишқ ме ояд
درین ایام از کاری که بوی عشق می آید
Дарин зулмати саро гар ҳаст соиби оби ҳайвонӣ
درین ظلمت سرا گر هست صائب آب حیوانی
Ки созад зиндаи дилҳоро , зи ҷӯй ишқ ме ояд
که سازد زنده دلها را، ز جوی عشق می آید