Нафас аз синаам аз бас ба хӯн оғишта ме ояд

نفس از سینه ام از بس به خون آغشته می آید

Сухан аз лаби марои берун чу хӯн аз кушта ме ояд

سخن از لب مرا بیرون چو خون از کشته می آید

зи ашку оҳи мгсли грдли равшани тамаъи дорӣ

ز اشک و آه مگسل گردل روشن طمع داری

Ки набзи он гуҳар дар кафи азин сарришта ме ояд

که نبض آن گهر در کف ازین سررشته می آید

Шавад соҳиби басират ҳар ки пӯшади дида аз дунё

شود صاحب بصیرت هر که پوشد دیده از دنیا

Кушоди ин ҳубоб аз чашм бар ҳам ҳашта ме ояд

گشاد این حباب از چشم بر هم هشته می آید

Балои осмонро аз ки меояд ънои надорӣ ?

بلای آسمان را از که می آید عنا نداری؟

Ки пурзӯраст силӣ каз фароз пушта ме ояд

که پرزورست سیلی کز فراز پشته می آید

Музаффар мешавад ҳар каси зднё рӯй гардон шуд

مظفر می شود هر کس زدنیا روی گردان شد

Дарин пайкори фатҳ аз лашкар баргашта ме ояд

درین پیکار فتح از لشکر برگشته می آید

Кадомин шохи гули домани кашони зини базм берун шуд ?

کدامین شاخ گل دامن کشان زین بزم بیرون شد؟

Ки буии гул ба мағзам аз чароғ кушта ме ояд

که بوی گل به مغزم از چراغ کشته می آید

Кадомин дили зпич ва тоб гардӣдааст хӯн ёрб ?

کدامین دل زپیچ و تاب گردیده است خون یارب؟

Ки боди имрӯз аз зулфаш ба хӯн оғишта ме ояд

که باد امروز از زلفش به خون آغشته می آید

Чаҳ нақши тозае бар об зад бирҳмиши соиб ?

چه نقش تازه ای بر آب زد بیرحمیش صائب؟

Каз он кӯ , нома бар бо нома нанавишта ме ояд

کز آن کو، نامه بر با نامه ننوشته می آید