Аз ани гулшани дили густохи ман гул чида ме ояд

از ان گلشن دل گستاخ من گل چیده می آید

Ки чашми боғбони онҷои зхўд пӯшида ме ояд

که چشم باغبان آنجا زخود پوشیده می آید

Дил аз густохии ман ҷамъ кун каз шарми расвоӣ

دل از گستاخی من جمع کن کز شرم رسوایی

Нигоҳ аз чашми ман берун чу мӯ аз дида ме ояд

نگاه از چشم من بیرون چو مو از دیده می آید

Чаро озода дар ваҳшати сарое лангар андозад

چرا آزاده در وحشت سرایی لنگر اندازد

Ки сарв аз хоки беруни соқ бар молидаа ме ояд

که سرو از خاک بیرون ساق بر مالیده می آید

Канори баҳри киштиро камӣнгоҳ хатар бошад

کنار بحر کشتی را کمینگاه خطر باشد

Аз ани доими нафас аз дил ба лаб ларзида ме ояд

از ان دایم نفس از دل به لب لرزیده می آید

Азизи Мисри ғурбати бод дастӣ метавонад шуд

عزیز مصر غربت باد دستی می تواند شد

Ки чун Юсуфи зи канъони перҳан бахшида ме ояд

که چون یوسف ز کنعان پیرهن بخشیده می آید

Магар дар оташ афкандааст мактуби марои ҷонон ?

مگر در آتش افکنده است مکتوب مرا جانان؟

Ки мурғи нома бар чун мӯии оташ дида ме ояд

که مرغ نامه بر چون موی آتش دیده می آید

На осонаст берун омадан аз водии ғифлат

نه آسان است بیرون آمدن از وادی غفلت

Ки хӯн аз чашми раҳрави зини раҳ хобида ме ояд

که خون از چشم رهرو زین ره خوابیده می آید

Ба мӯе ме тавон сад кӯҳро бардоштан соиб

به مویی می توان صد کوه را برداشتن صائب

Здл то бар забони як нукта санҷида ме ояд

زدل تا بر زبان یک نکته سنجیده می آید