Кадомин оташини симо ба ин вайрона меояд ?

کدامین آتشین‌سیما به این ویرانه می‌آید؟

Ки аз девор ва дар буии пар парвона ме ояд

که از دیوار و در بوی پر پروانه می‌آید

Марои ин хўнбҳои бас аз шаҳидони кони балои ҷон

مرا این خونبها بس از شهیدان کان بلای جان

Ба тўФи хоки ман бо шиша ва паймона ме ояд

به طوف خاک من با شیشه و پیمانه می‌آید

Кафи хокистари ман имшаби оташи зер по дорад

کف خاکستر من امشب آتش زیر پا دارد

Ҳамоно шамъ бар болини ин парвона ме ояд

همانا شمع بر بالین این پروانه می‌آید

Чунон аз хилват ойӣна меояд ба кайфият

چنان از خلوت آیینه می‌آید به کیفیت

Ки пиндорӣ сабӯҳӣ карда аз майхона меояд !

که پنداری صبوحی کرده از میخانه می‌آید!

Ба дарёи синаи хамро ғалат кардааст пиндорӣ

به دریا سینه خم را غلط کرده است پنداری

Ки абри навбаҳори имрӯзи хуш мастона ме ояд

که ابر نوبهار امروز خوش مستانه می‌آید

Чунон аз машраби ман куфру дайн икрнг шуд бо ҳам

چنان از مشرب من کفر و دین یکرنگ شد با هم

Ки аз тасбеҳи буии сандал бтхонаҳ ме ояд

که از تسبیح بوی صندل بتخانه می‌آید

Агар санги маломати ин сабк рӯҳӣ нафармоед

اگر سنگ ملامت این سبک‌روحی نفرماید

Ки дигар бетакаллуф бар сар девона меояд ?

که دیگر بی‌تکلف بر سر دیوانه می‌آید؟

Мабодои ҳеҷ касро пасти девори ӣнқадар ёрб

مبادا هیچ کس را پست دیوار اینقدر یارب

з ҳарҷо сайл бархезад ба ин вайрона ме ояд

ز هرجا سیل برخیزد به این ویرانه می‌آید

з гуфт вгўии носеҳи пунба чун дар гӯш нагузорам ?

ز گفت‌وگوی ناصِح پنبه چون در گوش نگذارم؟

Ба мағзами буии хоби марги азин афсона ме ояд

به مغزم بوی خواب مرگ ازین افسانه می‌آید

Таъаҷҷуб нестгар ҷон рафт бо тираши зи тани берун

تعجب نیست گر جان رفت با تیرش ز تن بیرون

Ки бо меҳмони бурун аз хона соҳибхона ме ояд

که با مهمان برون از خانه صاحبخانه می‌آید

Сабк бархез эй хори маломат аз сари роҳам

سبک برخیز ای خار ملامت از سر راهم

Ки кори сайл аз занҷири ин девона ме ояд

که کار سیل از زنجیر این دیوانه می‌آید

Чунон аз бодаи тавҳиди саргармами дарин гулшан

چنان از باده توحید سرگرمم درین گلشن

Ки хору гул ба чашми ман ба як дандона ме ояд

که خار و گل به چشم من به یک دندانه می‌آید

Садои шер буд овози неи зини пеш дар гӯшам

صدای شیر بود آواز نی زین پیش در گوشم

Кунун аз не ба гӯшами наъра шерона ме ояд

کنون از نی به گوشم نعره شیرانه می‌آید

Агар бар кулбаи ман ҷғдро соиб гузор уфтад

اگر بر کلبه من جغد را صائب گذار افتد

Ба ҷон бе нафаси беруни азин ғмхонаҳ ме ояд

به جان بی‌نفس بیرون ازین غمخانه می‌آید