Гарони гаштам ба чашмаши бас ки рафтам бе талаби сӯяш

گران گشتم به چشمش بس که رفتم بی‌طلب سویش

Маро аз пои нофармон чаҳҳо бар сар намеояд !

مرا از پای نافرمان چه‌ها بر سر نمی‌آید!

Чаҳ бигушоед зи моҳи ид бе ҳамдастии толеъ ?

چه بگشاید ز ماه عید بی‌همدستی طالع؟

зи сайқали кор беимдод равшангар наме ояд

ز صیقل کار بی‌امداد روشنگر نمی‌آید

Ба гардун ҷанг дорад чашми кӯтаҳи байн , наме донад

به گردون جنگ دارد چشم کوته‌بین، نمی‌داند

Ки бе таҳрики соқии бода дар соғар наме ояд

که بی‌تحریک ساقی باده در ساغر نمی‌آید

Шикваи ишқ ҳайҳотаст мағлуб назар гардад

شکوه عشق هیهات است مغلوب نظر گردد

Ки кӯҳи қофи анқоро ба зер пар наме ояд

که کوه قاف عنقا را به زیر پر نمی‌آید

Ба оҳии хирмани афлокро бар ҳам задам соиб

به آهی خرمن افلاک را بر هم زدم صائب

зи як дил ончӣ меояд зи сад лашкар наме ояд

ز یک دل آنچه می‌آید ز صد لشکر نمی‌آید

Ба ишқи лоуболии кӯҳи тоқат барнаме ояд

به عشق لاابالی کوه طاقت برنمی‌آید

Алоҷи шӯриши ин баҳр аз лангар наме ояд

علاج شورش این بحر از لنگر نمی‌آید

Магари ёқӯти серобаш ба дод мо расад , варна

مگر یاقوت سیرابش به داد ما رسد، ورنه

Алоҷи ташнаи мо аз лаб соғар наме ояд

علاج تشنه ما از لب ساغر نمی‌آید

Дили гардун наме сӯзад ба оҳи оташини мо

دل گردون نمی‌سوزد به آه آتشین ما

Ба дӯди талх , об аз дида миҷмар наме ояд

به دود تلخ، آب از دیده مجمر نمی‌آید

Ба душвории тавон дил аз либоси фақри бркндн

به دشواری توان دل از لباس فقر برکندن

Ба пои худ бурун аз банди не , шукр наме ояд

به پای خود برون از بند نی، شکّر نمی‌آید

Шикваи ҳасан ӯ Меҳрӣ ба лаб зад беқаророн ро

شکوه حسن او مهری به لب زد بی‌قراران را

Ки овози сапанд аз ҳеҷ миҷмар барнаме ояд

که آواز سپند از هیچ مجمر برنمی‌آید

Ба доғ ишқ дорад муҳарраму бегонаи як нисбат

به داغ عشق دارد محرم و بیگانه یک نسبت

Азин оташи халили аллоҳи солим бар наме ояд

ازین آتش خلیل الله سالم بر نمی‌آید

Хамӯшӣ пеша кун то домани матлаб ба дасти оре

خموشی پیشه کن تا دامن مطلب به دست آری

Ки бе поси нафас аз баҳри гавҳар барнаме ояд

که بی‌پاس نفس از بحر گوهر برنمی‌آید

Кадомин анбарин мӯ мекунад дар синаам ҷавлон ?

کدامین عنبرین‌مو می‌کند در سینه‌ام جولان؟

Ки аз дарёии дили як мавҷ беанбар наме ояд

که از دریای دل یک موج بی‌عنبر نمی‌آید

Ба манзил май баради қатъи таъаллуқи корвонӣ ро

به منزل می‌برد قطع تعلق کاروانی را

зи раҳзан ончӣ меояд зи сад раҳбар наме ояд

ز رهزن آنچه می‌آید ز صد رهبر نمی‌آید