На бедардӣастгар ашкам ба чашм тар наме ояд
نه بی‌دردی است گر اشکم به چشم تر نمی‌آید
Маро аз сирчшмӣ дар назар гавҳар наме ояд
مرا از سیرچشمی در نظر گوهر نمی‌آید
Ба чашм пок кард ойӣнаи тасхири он парии рӯ ро
به چشم پاک کرد آیینه تسخیر آن پری‌رو را
Чунин фатҳ намойоне з Искандар наме ояд
چنین فتح نمایانی ز اسکندر نمی‌آید
Намонад аз срдмҳриҳои даврон дар ҷигари оҳам
نماند از سردمهری‌های دوران در جگر آهم
Дарахтиро ки сармои сӯхти дӯдаш барнаме ояд
درختی را که سرما سوخت دودش برنمی‌آید
Чунин каз олам об омад он сарви равони берун
چنین کز عالم آب آمد آن سرو روان بیرون
Ниҳоли тӯбо аз сарчашма кавсар наме ояд
نهال طوبی از سرچشمه کوثر نمی‌آید
Агар аҳли дилӣ бар тираи бахтӣ сабр кун соиб
اگر اهل دلی بر تیره‌بختی صبر کن صائب
Ки доғи каъба аз зери сиёҳӣ бар наме ояд
که داغ کعبه از زیر سیاهی بر نمی‌آید