Мусаффо то намегардад , зи тани ҷон барнаме ояд

مصفا تا نمی‌گردد، ز تن جان برنمی‌آید

Нагардад пок то Юсуф , зи зиндон барнаме ояд

نگردد پاک تا یوسف، ز زندان برنمی‌آید

Гиребони лаҳадро чок хоҳад кард ашки ман

گریبان لحد را چاک خواهد کرد اشک من

Танур аз ӯҳдаи тасхири тӯфон барнаме ояд

تنور از عهده تسخیر طوفان برنمی‌آید

Ба роҳи душманони худ кадомин хор май резам ?

به راه دشمنان خود کدامین خار می‌ریزم؟

Ки аз пеши ду чашмами ҳамчуи мижгон барнаме ояд

که از پیش دو چشمم همچو مژگان برنمی‌آید

Чу ҳайрати чашм бандӣ мекунад зарроти олам ро

چو حیرت چشم‌بندی می‌کند ذرات عالم را

Чаро аз абри он хуршеди тобон барнаме ояд ?

چرا از ابر آن خورشید تابان برنمی‌آید؟

Ҳаёи чандон ки худро мекашад дар пардаи пӯшӣ ҳо

حیا چندان که خود را می‌کشد در پرده‌پوشی‌ها

Ба шухиҳои он чоки гиребон барнаме ояд

به شوخی‌های آن چاک گریبان برنمی‌آید

Кадомин шаб наме резади зи калаками мисраи рангин ?

کدامین شب نمی‌ریزد ز کلکم مصرع رنگین؟

Кадомин рӯзи ширии зини Нитсаатон барнаме ояд ?

کدامین روز شیری زین نیستان برنمی‌آید؟

Кашидам то қадам аз кӯй ҳастӣ хӯн арақ кардам

کشیدم تا قدم از کوی هستی خون عرق کردم

Азин гули пой хоб олуд осон барнаме ояд

ازین گل پای خواب‌آلود آسان برنمی‌آید

зи чандини оҳ агар як оҳ асар дорад ғанимати дон

ز چندین آه اگر یک آه اثر دارد غنیمت دان

Ки доими моҳи Миср аз чоҳи канъон барнаме ояд

که دایم ماه مصر از چاه کنعان برنمی‌آید

Дили гармии магари ҳангома афрӯзӣ кунад , варна

دل گرمی مگر هنگامه‌افروزی کند، ورنه

Ба ин базми хунаки хуршеди тобон барнаме ояд

به این بزم خنک خورشید تابان برنمی‌آید

Ту то аз пардаи шарму ҳаёи берун наме ое

تو تا از پرده شرم و حیا بیرون نمی‌آیی

Нигоҳ аз дидаи ошиқ ба сомон барнаме ояд

نگاه از دیده عاشق به سامان برنمی‌آید

Магари ҷавлон ӯ соиби қиёматро аён созад

مگر جولان او صائب قیامت را عیان سازد

Вагарнаи ҳеҷ гардии зини намакдон барнаме ояд

وگرنه هیچ گردی زین نمکدان برنمی‌آید