Змни рози дили сдчок пӯшидан наме ояд

زمن راز دل صدچاک پوشیدن نمی آید

Збўии гул , нафас дар сина дуздӣдан наме ояд

زبوی گل، نفس در سینه دزدیدن نمی آید

Агарчӣ хори ин бустонам , аммо хори деворам

اگرچه خار این بستانم، اما خار دیوارم

Задаст кӯтаҳи ман дил харошидан наме ояд

زدست کوته من دل خراشیدن نمی آید

Агар дарёии гавҳари зери доман чун ҳубоби орм

اگر دریای گوهر زیر دامن چون حباب آرم

Зчшми сайри ман бар хеш болидан наме ояд

زچشم سیر من بر خویش بالیدن نمی آید

Зхўоби нестӣ барҷастаам аз шӯриш ҳастӣ

زخواب نیستی برجسته ام از شورش هستی

Задаст ман бғир аз чашм молидан наме ояд

زدست من بغیر از چشم مالیدن نمی آید

Фалакҳо сина медузданд аз доғи ҷунуни ман

فلکها سینه می دزدند از داغ جنون من

Заҳр кам зарфи ратли ишқ нӯшидан наме ояд

زهر کم ظرف رطل عشق نوشیدن نمی آید

Марои масти лақои сар дар биёбон ҷаҳон додӣ

مرا مست لقا سر در بیابان جهان دادی

Надонистӣ зи мисатони ғайр лғзидн намеояд ?

ندانستی ز مستان غیر لغزیدن نمی آید؟

Ба ҳар сарвӣ ки печами нгслми пайванд азу ҳаргиз

به هر سروی که پیچم نگسلم پیوند از و هرگز

Змн чун ток бар ҳар нахл печида наме ояд

زمن چون تاک بر هر نخل پیچیده نمی آید

Башу даст аз ҷаҳонгар чашми файз аз субҳдами дорӣ

بشو دست از جهان گر چشم فیض از صبحدم داری

Ки аз дасти нигорин шер дӯшидан наме ояд

که از دست نگارین شیر دوشیدن نمی آید

Ба як нияти тамоми умр май орми басари соиб

به یک نیت تمام عمر می آرم بسر صائب

Ба ҳар нияти змн чун қуръа ғлтидн наме ояд

به هر نیت زمن چون قرعه غلطیدن نمی آید