зи зулфи оҳи охир рӯй ҷонон мешавад пайдо

ز زلف آه آخر روی جانان می شود پیدا

Дарин абри сияҳи он барқ ҷавлон мешавад пайдо

درین ابر سیه آن برق جولان می شود پیدا

Муҳаббат мекунад зоҳири айёри тоқати дилҳо

محبت می کند ظاهر عیار طاقت دلها

Ки зарфи киштӣ ҳар каси з тӯфон мешавад пайдо

که ظرف کشتی هر کس ز طوفان می شود پیدا

Чаҳ расвоӣаст бо мастурии асрори муҳаббат ро

چه رسوایی است با مستوری اسرار محبت را

Ки чандоне ки май созанди пинҳон , мешавад пайдо

که چندانی که می سازند پنهان، می شود پیدا

Насими ошнорўиӣ ки ман саргашта ӯем

نسیم آشنارویی که من سرگشته اویم

Надонам дар кадомин боғ ва бустон мешавад пайдо

ندانم در کدامین باغ و بستان می شود پیدا

Кунам зеру зибри сад домро то дона Эй ёбам

کنم زیر و زبر صد دام را تا دانه ای یابم

Чаҳ ҷамъияти азин ризқ парешон мешавад пайдо ?

چه جمعیت ازین رزق پریشان می شود پیدا؟

Чисон аз дидан ӯ чашм бурдорам , ки аз рӯйиш

چسان از دیدن او چشم بردارم، که از رویش

Ба ҷои ҳалқаи хат , чашм ҳайрон мешавад пайдо

به جای حلقه خط، چشم حیران می شود پیدا

Чу дории фурсатӣ , тасхири дилҳоро ғанимати дон

چو داری فرصتی، تسخیر دلها را غنیمت دان

Ки ин нахҷӣр дар саҳроӣ имкон мешавад пайдо

که این نخجیر در صحرای امکان می شود پیدا

зи дилҳои заъифони истионати ҷӯ чу дармонӣ

ز دلهای ضعیفان استعانت جو چو درمانی

Ки шери барқи чангол аз Нитсаатон мешавад пайдо

که شیر برق چنگال از نیستان می شود پیدا

( насим аз кор мемонад , сабо бар хок ме уфтад

(نسیم از کار می ماند، صبا بر خاک می افتد

Дар он гулшан ки он сарв хиромон мешавад пайдо )

در آن گلشن که آن سرو خرامان می شود پیدا)

( бипардоз аз ғубори маъсияти ойӣнаи ҷон ро

(بپرداز از غبار معصیت آیینه جان را

Ки дар ойӣнаи ҷон рӯй ҷонон мешавад пайдо )

که در آیینه جان روی جانان می شود پیدا)

( бурун меоварад бо он ғурур аз хаймаи Лайлӣ ро

(برون می آورد با آن غرور از خیمه لیلی را

Ғуборигар зи домон биёбон мешавад пайдо )

غباری گر ز دامان بیابان می شود پیدا)

зи талхиҳои ғурбат мешавад ширини сухани соиб

ز تلخی های غربت می شود شیرین سخن صائب

Вагарнаи баҳри тӯтӣ шкрстон мешавад пайдо

وگرنه بهر طوطی شکرستان می شود پیدا