Дар он зулфи сияҳи дилҳои хунин мешавад пайдо

در آن زلف سیه دل‌های خونین می‌شود پیدا

Дарин снблстони оҳӯӣ мишкӣн мешавад пайдо

درین سنبلستان آهوی مشکین می‌شود پیدا

Ба доман мерасад чоки гиребони гули изорон ро

به دامن می‌رسد چاک گریبان گل‌عذاران را

Ба ҳар маҳфил ки он даст нигорин мешавад пайдо

به هر محفل که آن دست نگارین می‌شود پیدا

Ба ҳар сӯрат ки бошад ишқи дилро медиҳад таскин

به هر صورت که باشد عشق دل را می‌دهد تسکین

Ки баҳри кӯҳкан аз санг ширин мешавад пайдо

که بهر کوهکن از سنگ شیرین می‌شود پیدا

Сияҳ рӯзӣ надорад ишқ ӯ чун ман ки маҷнӯн ро

سیه‌روزی ندارد عشق او چون من که مجنون را

зи чашми шер , шамъ аз баҳр болин мешавад пайдо

ز چشم شیر، شمع از بهر بالین می‌شود پیدا

Ба навмидии мада аз дасти худ домони шабҳо ро

به نومیدی مده از دست خود دامان شب‌ها را

Ки аз хоки сияҳи гулҳои рангин мешавад пайдо

که از خاک سیه گل‌های رنگین می‌شود پیدا

Гарониҳои ғифлати лозим афтодааст давлат ро

گرانی‌های غفلت لازم افتاده است دولت را

Ки дар ҷӯши баҳорони хоб сангин мешавад пайдо

که در جوش بهاران خواب سنگین می‌شود پیدا

Сабки рӯҳона сар кунгар сбкбории тамаъи дорӣ

سبک‌روحانه سر کن گر سبکباری طمع داری

Ки дар дили кӯҳи ғам аз кӯҳ тамкин мешавад пайдо

که در دل کوه غم از کوه تمکین می‌شود پیدا

зи ҳарфи ишқ , соиб май раванди афсурдагон аз ҷо

ز حرف عشق، صائب می‌روند افسردگان از جا

Агар дар мурдаҳо ҷунбиши з талқин мешавад пайдо

اگر در مرده‌ها جنبش ز تلقین می‌شود پیدا

Хониш
ғзл шморҳ 324 — ъндлӣб ⬇