Ба ҳар номаҳрамии ошиқи лаб изҳор накушояд

به هر نامحرمی عاشق لب اظهار نگشاید

Гули ин боғ , дафтар дар ҳузур хор накушояд

گل این باغ، دفتر در حضور خار نگشاید

Шикояти номаи мо сангро дар гиря май орад

شکایت نامه ما سنگ را در گریه می آرد

Илоҳии ҳеҷ кофари меҳри азин тӯмор накушояд ?

الهی هیچ کافر مهر ازین طومار نگشاید؟

Ҳаводори сари зулфи санам чун шамъ май бояд

هوادار سر زلف صنم چون شمع می باید

Кигар дар оташ уфтад аз миён зуннор накушояд

که گر در آتش افتد از میان زنار نگشاید

Нигаҳи хӯни гашт дар чашмами збс нодӣданӣ дидам

نگه خون گشت در چشمم زبس نادیدنی دیدم

Илоҳии ҳеҷ каси ойӣна дар бозор накушояд !

الهی هیچ کس آیینه در بازار نگشاید!

Ба ҷӯши муштарӣ ҳар кас чу Юсуф бар наме ояд

به جوش مشتری هر کس چو یوسف بر نمی آید

Ҳамон беҳтар ки дукон бар сар бозор накушояд

همان بهتر که دکان بر سر بازار نگشاید

Ки ин абри балоро аз сари ман давр месозад ?

که این ابر بلا را از سر من دور می سازد؟

Агар ҷӯши ҷунун аз сари маро дастор накушояд

اگر جوش جنون از سر مرا دستار نگشاید

Ҳамон дар нола тӯфон мекунам бо он ки ме донам

همان در ناله طوفان می کنم با آن که می دانم

Ҷарасро уқда аз дили нолаҳои зор накушояд

جرس را عقده از دل ناله های زار نگشاید

Дилам дорад ҳузурӣ бо хаёли ёр дар хилват

دلم دارد حضوری با خیال یار در خلوت

Ки то субҳи қиёмат дар ба рӯй ёр накушояд

که تا صبح قیامت در به روی یار نگشاید

Зсири боғи ҷинати доғи ошиқ тоза ме гардад

زسیر باغ جنت داغ عاشق تازه می گردد

Дили оташи параст аз ҷилва гулзор накушояд

دل آتش پرست از جلوه گلزار نگشاید

Сиррии фард аз ду олам , чун сар Мансур ме хоҳад

سَری فرد از دُو عالَم ، چون سرِ منصور می خواهد

Ба ҳар мушти гулии оғӯши рағбат дор накушояд

به هر مشت گلی آغوش رغبت دار نگشاید

Ба умрии нолае аз дил нахезад андалебон ро

به عمری ناله ای از دل نخیزد عندلیبان را

Агар соиби дарин гулшани лаб гуфтор накушояд

اگر صائب درین گلشن لب گفتار نگشاید