Здли занги кудурати чашм хўнполо наме шавед

زدل زنگ کدورت چشم خونپالا نمی شوید

Ки сабзиро май гулранг аз мино наме шавед

که سبزی را می گلرنگ از مینا نمی شوید

Нашуд ширинии гуфтори ман аз шӯрбахтӣ кам

نشد شیرینی گفتار من از شوربختی کم

Ки ширинии згўҳри талхӣ дарё наме шавед

که شیرینی زگوهر تلخی دریا نمی شوید

Вузӯи нокардаи эҳроми тавофи каъба май бандад

وضو ناکرده احرام طواف کعبه می بندد

Худоҷӯе ки дасти хеш аз дунё наме шавед

خداجویی که دست خویش از دنیا نمی شوید

Ба зӯр гиря натавон ёрро икрнги худ кардан

به زور گریه نتوان یار را یکرنگ خود کردن

Дўрнгии ашки шабнам аз гул раъно наме шавед

دورنگی اشک شبنم از گل رعنا نمی شوید

Дили худро ба сад умед кардам об , азин ғофил

دل خود را به صد امید کردم آب، ازین غافل

Ки рӯ дар чашмаи мҳрони саман симо наме шавед

که رو در چشمه مهرآن سمن سیما نمی شوید

Куҷо аз хотир ушшоқ хоҳад гирди ғам шустан ?

کجا از خاطر عشاق خواهد گرد غم شستن؟

Ки рӯй худ знози он ёр бепарво наме шавед

که روی خود زناز آن یار بی پروا نمی شوید

Нафаси беҳудаи сӯзади субҳ дар шабҳои тори ман

نفس بیهوده سوزد صبح در شبهای تار من

Ки аз фиръавни зулматро яд Байзо наме шавед

که از فرعون ظلمت را ید بیضا نمی شوید

Нашуд аз доғ кам савдои Лайлӣ аз сари маҷнӯн

نشد از داغ کم سودای لیلی از سر مجنون

Ки анҷуми тирагиро аз дил шабҳо наме шавед

که انجم تیرگی را از دل شبها نمی شوید

Вузӯии солики кӯтоҳи байни соиб буд ноқис

وضوی سالک کوتاه بین صائب بود ناقص

зи асбоби ҷаҳон то дасти худ якҷо наме шавед

ز اسباب جهان تا دست خود یکجا نمی شوید