Ҳарки аз гиряи бидрди асар май талабад

هرکه از گریه بیدرد اثر می طلبد

Ҳиммат аз мардуми кӯтоҳи назар май талабад

همت از مردم کوتاه نظر می طلبد

Илми фатҳи баланд аз сипар андохтан аст

علم فتح بلند از سپر انداختن است

Содаи лавҳи он ки зи шамшери зафар май талабад

ساده لوح آن که ز شمشیر ظفر می طلبد

Нест ҳар риштаи сазовор ба гулдастаи мо

نیست هر رشته سزاوار به گلدسته ما

Дили сад пораи мо мӯии камар май талабад

دل صد پاره ما موی کمر می طلبد

Гар шавад ҳар сари мӯи пои талаб кофӣ нест

گر شود هر سر مو پای طلب کافی نیست

Қатъи ин бодияи сомон дигар май талабад

قطع این بادیه سامان دگر می طلبد

Тамаъ аз хон бахилон накунад қатъи умед

طمع از خوان بخیلان نکند قطع امید

Мӯри ҳирс аз не бе мағзи шукр май талабад

مور حرص از نی بی مغز شکر می طلبد

Гарчи сад бор гиреҳ шуд ба гулӯяши ин об

گرچه صد بار گره شد به گلویش این آب

Садафи хоми ҳамон оби гуҳар май талабад

صدف خام همان آب گهر می طلبد

Юсуфи онҷо ки ба зиндон фаромӯшон аст

یوسف آنجا که به زندان فراموشان است

Аз дили гумшудаи мо ки хабар май талабад ?

از دل گمشده ما که خبر می طلبد؟

Моҳ аз ҳола абас мешавад оғӯши тароз

ماه از هاله عبث می شود آغوش طراز

Сарви симини ту оғӯш дигар май талабад

سرو سیمین تو آغوش دگر می طلبد

Хоки саҳрои қаноати ҷигараш сӯхта аст

خاک صحرای قناعت جگرش سوخته است

На з ҳирсаст агар мӯри шукр май талабад

نه ز حرص است اگر مور شکر می طلبد

Бе шикастан ба мақомӣ нарасад азми дуруст

بی شکستن به مقامی نرسد عزم درست

Киштии мо мадад аз мавҷи хатар май талабад

کشتی ما مدد از موج خطر می طلبد

Ҳоҷат худ накунад арз ба ҳаркаси соиб

حاجت خود نکند عرض به هرکس صائب

Ҳарчӣ май боядаш аз оҳи саҳар май талабад

هرچه می بایدش از آه سحر می طلبد