Навбати уқдаи гушойӣ чу ба мо ме уфтад

نوبت عقده گشایی چو به ما می افتد

Гиреҳи ноз бар он банд қабо ме уфтад

گره ناز بر آن بند قبا می افتد

Дар ҳаримӣ ки гулу шамъ гиребон чоканд

در حریمی که گل و شمع گریبان چاکند

Ки ба фикри дили сад пора мо меуфтад ?

که به فکر دل صد پاره ما می افتد؟

Чашми махмури ту беморӣ нозӣ дорад

چشم مخمور تو بیماری نازی دارد

Ки з нашикастан парҳез ба ҷо ме уфтад

که ز نشکستن پرهیز به جا می افتد

Дар таҳи хоки ҳамон гардиши худро дорад

در ته خاک همان گردش خود را دارد

Асияе ки дар ӯ об бақо ме уфтад

آسیایی که در او آب بقا می افتد

Партави ҳасани ту хуршеди ҷаҳон ороӣ аст

پرتو حسن تو خورشید جهان آرایی است

Ки бғир аз дили соиби ҳама ҷо ме уфтад

که بغیر از دل صائب همه جا می افتد