Ҳркҷои партави ҷонона мо ме уфтад

هرکجا پرتو جانانه ما می افتد

Барқ дар хирмани парвона мо ме уфтад

برق در خرمن پروانه ما می افتد

Аз тани ғарқа ба хӯни кони Бадахшон шуда ем

از تن غرقه به خون کان بدخشان شده ایم

Санги атфол ба девона мо ме уфтад

سنگ اطفال به دیوانه ما می افتد

наме тавон зуди дил аз хонаи вайрони бардошт

می توان زود دل از خانه ویران برداشت

Қадами сайл ба вайрона мо ме уфтад

قدم سیل به ویرانه ما می افتد

Ин чаҳ оҳӯаст каз андешаи сайёдӣ ӯ

این چه آهوست کز اندیشه صیادی او

Раъша бар панҷаи шерона мо ме уфтад

رعشه بر پنجه شیرانه ما می افتد

Аз дабистони раҳи кошонаи худ ҳар тифлӣ

از دبستان ره کاشانه خود هر طفلی

намегузорад , паии девона мо ме уфтад

می گذارد، پی دیوانه ما می افتد

намекунад кори намак бо ҷигари захмии мо

می کند کار نمک با جگر زخمی ما

Моҳтобӣ ки ба ғмхонаҳ мо ме уфтад

ماهتابی که به غمخانه ما می افتد

Хокбозии ҳамаро барда чу Тифлон аз роҳ

خاکبازی همه را برده چو طفلان از راه

Ки ба фикри дили вайрона мо меуфтад ?

که به فکر دل ویرانه ما می افتد؟

Нест мумкин ки ба хирман нарасонад худ ро

نیست ممکن که به خرمن نرساند خود را

Дар дили санг агар дона мо ме уфтад

در دل سنگ اگر دانه ما می افتد

Дар диёрӣ ки буд каъбаи баробар бо хок

در دیاری که بود کعبه برابر با خاک

Ки ба таъмири снмхонаҳ мо меуфтад ?

که به تعمیر صنمخانه ما می افتد؟

Май пурди равзанаро дидаи умеди имрӯз

می پرد روزنه را دیده امید امروز

То киро роҳ ба кошона мо ме уфтад

تا که را راه به کاشانه ما می افتد

Нест мумкин ки қиёмат ба худ ояд соиб

نیست ممکن که قیامت به خود آید صائب

Ҳаркиро роҳ ба майхона мо ме уфтад

هرکه را راه به میخانه ما می افتد