Дили мо кӣ тиҳӣ аз дард ба афғон гардад ?
دل ما کی تهی از درد به افغان گردد؟
Ин на абрӣаст ки аз бод парешон гардад
این نه ابری است که از باد پریشان گردد
Рӯй Юсуф кунад он рӯзи ҷаҳонро равшан
روی یوسف کند آن روز جهان را روشن
Ки барафрӯхта аз силӣ ихвон гардад
که برافروخته از سیلی اخوان گردد
Сабр кун бар нафаси гарми худ эй ташнаи ҷигар
صبر کن بر نفس گرم خود ای تشنه جگر
Ки чу дил об шавад чашма ҳайвон гардад
که چو دل آب شود چشمه حیوان گردد
Ёди рухсори латифи ту аҷаб эксирӣ аст
یاد رخسار لطیف تو عجب اکسیری است
Ки ғубори дили азуи сунбул ва райҳон гардад
که غبار دل ازو سنبل و ریحان گردد
Чун фалохан ки сбксир шуд аз санг , туро
چون فلاخن که سبکسیر شد از سنگ، ترا
Хоби сангини мадади шухӣ мижгон гардад
خواب سنگین مدد شوخی مژگان گردد
Нашавад захми забонгар Марвонро монеъ
نشود زخم زبان گر مروان را مانع
Барқро тӯшаи раҳ , хор муғелон гардад
برق را توشه ره، خار مغیلان گردد
Снблстон шуда аз хоби парешони олам
سنبلستان شده از خواب پریشان عالم
То ки бедори азин хоб парешон гардад ?
تا که بیدار ازین خواب پریشان گردد؟
Дидаеро ки чу ойӣна парешон назараст
دیده ای را که چو آیینه پریشان نظرست
Ҳеҷ тадбир чунон нест ки ҳайрон гардад
هیچ تدبیر چنان نیست که حیران گردد
Май дарди пардаи худ бештар аз парда ӯ
می درد پرده خود بیشتر از پرده او
Ҳарки бокам зи худии даст ва гиребон гардад
هرکه باکم ز خودی دست و گریبان گردد
Нест мумкин ки занад танагии азуи хаймаи бурун
نیست ممکن که زند تنگی ازو خیمه برون
Дидаи мӯр агар малик сулаймон гардад
دیده مور اگر ملک سلیمان گردد
наметавонад мижаи печиди Аннани ашки маро
می تواند مژه پیچید عنان اشک مرا
Баҳр агар оҷизи сари панҷа марҷон гардад
بحر اگر عاجز سر پنجه مرجان گردد
Ғами Мансур ки дорад , ғарази ишқ ин аст
غم منصور که دارد، غرض عشق این است
Ки сари дори зи Мансур ба сомон гардад
که سر دار ز منصور به سامان گردد
Бӯсаи он рӯзи туоне ба лаб соҳил зад
بوسه آن روز توانی به لب ساحل زد
Ки хасу хори ту бозича тӯфон гардад
که خس و خار تو بازیچه طوفان گردد
Ҳикмати ин буд дарин сайру сафари соиб ро
حکمت این بود درین سیر و سفر صائب را
Ки ба ҷони ташнаи дидор сафоҳон гардад
که به جان تشنه دیدار صفاهان گردد