Сари шӯридаи зи таслим ба сомон гардад

سر شوریده ز تسلیم به سامان گردد

Дил парешон нашавад дида чу ҳайрон гардад

دل پریشان نشود دیده چو حیران گردد

Аз парешонеи дили хонаи тан зиндон аст

از پریشانی دل خانه تن زندان است

Ғунчаи шӯ то нафаси танг гулистон гардад

غنچه شو تا نفس تنگ گلستان گردد

Аз гушоиш набӯд баҳраи тиҳии мағзон ро

از گشایش نبود بهره تهی مغزان را

Пистаи пуч маҳоласт ки хандон гардад

پسته پوچ محال است که خندان گردد

Чаҳ кашии теғ ба рухсораи гулранг , ки хат

چه کشی تیغ به رخساره گلرنگ، که خط

Кофарӣ нест ки аз теғ мусулмон гардад

کافری نیست که از تیغ مسلمان گردد

Қамарӣ аз сарв ба зинҳори براردи ангушт

قمری از سرو به زنهار برآرد انگشت

Дар риёзӣ ки ниҳоли ту хиромон гардад

در ریاضی که نهال تو خرامان گردد

Дар кафи оҳ буд басту кушоди дили ман

در کف آه بود بست و گشاد دل من

Абр аз бод шавад ҷамъ ва парешон гардад

ابر از باد شود جمع و پریشان گردد

Нарасад шаҳр ба дод дили маҷрӯҳ , маро

نرسد شهر به داد دل مجروح، مرا

Хуши намаки захми ман аз шӯр биёбон гардад

خوش نمک زخم من از شور بیابان گردد

Дил тасаллӣ шавад аз дасти навозиши соиб

دل تسلی شود از دست نوازش صائب

Баҳри сокин агар аз панҷа марҷон гардад

بحر ساکن اگر از پنجه مرجان گردد