Итоб ва лутф мегардад зи абрӯӣ батон пайдо

عتاب و لطف می گردد ز ابروی بتان پیدا

Ки бошад қӯти бозуӣ ҳар кас аз камони пайдо

که باشد قوت بازوی هر کس از کمان پیدا

Чу тор аз гавҳару ҷавҳари зи теғу муваҷҷаҳ аз соғар

چو تار از گوهر و جوهر ز تیغ و موجه از ساغر

Буд аз пайкари симин ӯ рагҳои ҷони пайдо

بود از پیکر سیمین او رگ‌های جان پیدا

Насозад ҳасанро чун музтариб нодидани ошиқ ?

نسازد حسن را چون مضطرب نادیدن عاشق؟

Ки гул бар хеш ларзад чун набошад боғбони пайдо

که گل بر خویش لرزد چون نباشد باغبان پیدا

Насими перҳанро дар канори Миср май гирам

نسیم پیرهن را در کنار مصر می گیرم

Ки дорад сабр , то гардад ғубори корвони пайдо ?

که دارد صبر، تا گردد غبار کاروان پیدا؟

намеояд ба чашм аз партави дил , доғҳои ман

نمی آید به چشم از پرتو دل، داغهای من

Ситораи рӯзи равшан чун шавад аз осмони пайдо ?

ستاره روز روشن چون شود از آسمان پیدا؟

зи оҳи сарди ман хуршеди тобон ранг ме бозад

ز آه سرد من خورشید تابان رنگ می بازد

Билразад барг бар худ чун шавад боди хазони пайдо

بلرزد برگ بر خود چون شود باد خزان پیدا

Наомад офтоб бемурувват бар сари эҳсон

نیامد آفتاب بی مروت بر سر احسان

Чу моҳи нав з паҳлуем нашуд то устихони пайдо

چو ماه نو ز پهلویم نشد تا استخوان پیدا

Чаҳ бошад шуълаи ғайрат , чароғи зери доманро ?

چه باشد شعله غیرت، چراغ زیر دامن را؟

Нагардад ҳиммати олӣ ба зери осмони пайдо

نگردد همت عالی به زیر آسمان پیدا

Дарин мавсим ки соиб мекунад ҳангомаи ороӣ

درین موسم که صائب می کند هنگامه آرایی

Чаҳ хуш бошад агар булбул шавад дар бӯстони пайдо

چه خوش باشد اگر بلبل شود در بوستان پیدا