Давлати ҳасани зи хати зер ва зибр ме гардад
دولت حسن ز خط زیر و زبر می‌گردد
Ин варақ аз нафаси сӯхта барме гардад
این ورق از نفس سوخته برمی‌گردد
Чашми хуршед ки дар хираи нигоҳӣ мисл аст
چشم خورشید که در خیره نگاهی مثل است
Дар гулистони ту пӯшида назар ме гардад
در گلستان تو پوشیده نظر می‌گردد
Моҳи шабгарди ман аз хона чу ояд берун
ماه شبگرد من از خانه چو آید بیرون
Моҳ аз ҳолаи ниҳони зер сипар ме гардад
ماه از هاله نهان زیر سپر می‌گردد
Бар назари миннати пероҳан Юсуф дорад
بر نظر منت پیراهن یوسف دارد
Ҳар нигоҳӣ ки зи рухсори ту барме гардад
هر نگاهی که ز رخسار تو برمی‌گردد
Дар нагирад сухани ишқ ба арбоби ҳавас
در نگیرد سخن عشق به ارباب هوس
Оташи афсурдаи азин ҳизум тар ме гардад
آتش افسرده ازین هیزم تر می‌گردد
Дар таҳи санги маломати дили савдоеи мо
در ته سنگ ملامت دل سودایی ما
Кебек мастӣаст ки дар кӯҳ ва камар ме гардад
کبک مستی است که در کوه و کمر می‌گردد
Беқарорӣаст марои боиси оромиши дил
بی‌قراری است مرا باعث آرامش دل
Лангари киштии ман мавҷ хатар ме гардад
لنگر کشتی من موج خطر می‌گردد
Шавқ чун қофила солор шавад раҳрав ро
شوق چون قافله‌سالار شود رهرو را
Пои хобидаи пару бол дигар ме гардад
پای خوابیده پر و بال دگر می‌گردد
Сухан аз ғӯри сухани санҷ гиромӣ гардад
سخن از غور سخن‌سنج گرامی گردد
Қатра дар ҳавсилаи баҳр гуҳар ме гардад
قطره در حوصله بحر گهر می‌گردد
Хиҷлат бе самарии қад маро карда дўто
خجلت بی‌ثمری قد مرا کرده دوتا
Шох ҳарчанд хам аз ҷӯш самар ме гардад
شاخ هرچند خُم از جوش ثمر می‌گردد
Гавҳар аз хиҷлати изҳори тамаъ об шавад
گوهر از خجلت اظهار طمع آب شود
Обрӯи ҷамъ чу гардид гуҳар ме гардад
آبرو جمع چو گردید گهر می‌گردد
Дар шкрзор қаноат набӯд талхии айш
در شکرزار قناعت نبود تلخی عیش
Хок дар ҳавсилаи мӯр шукр ме гардад
خاک در حوصله مور شکر می‌گردد
Манеҳ ангушт ба гуфтори бузургони соиб
منه انگشت به گفتار بزرگان صائب
Тир бар чархи миндоз ки барме гардад
تیر بر چرخ مینداز که برمی‌گردد