Ғунчаи боғи ҳаёи сар ба гиребон хандад

غنچه باغ حیا سر به گریبان خندد

Гул бешарм буд он ки парешон хандад

گل بی شرم بود آن که پریشان خندد

Шуд чароғи раҳи торики адами хандаи барқ

شد چراغ ره تاریک عدم خنده برق

Каси дарин ғамкадаи дигар ба чаҳ унвон хандад ?

کس درین غمکده دیگر به چه عنوان خندد؟

Доғ хуршед гузоранд ба лухти ҷигараш

داغ خورشید گذارند به لخت جگرش

Ҳар ки чун субҳи дарин базм , парешон хандад

هر که چون صبح درین بزم، پریشان خندد

Субҳро шарм шукр ханд ту зиндонӣ кард

صبح را شرم شکر خند تو زندانی کرد

Ғунчаи гул ба кадомин лаб ва дандон хандад ?

غنچه گل به کدامین لب و دندان خندد؟

Аз надомат ҳама донанд ки гул хоҳад чид

از ندامت همه دانند که گل خواهد چید

Бар рухи теғ агар захм намоён хандад

بر رخ تیغ اگر زخم نمایان خندد

Нашавад захми забони хори раҳи грмрўон

نشود زخم زبان خار ره گرمروان

Рег бар кашмакаши хор муғелон хандад

ریگ بر کشمکش خار مغیلان خندد

Дили огоҳи дарин ғамкада хуррам нашавад

دل آگاه درین غمکده خرم نشود

Юсуф он нест ки дар гӯша зиндон хандад

یوسف آن نیست که در گوشه زندان خندد

Ҳамаи тани шонаи шамшод азон дандон аст

همه تن شانه شمشاد ازان دندان است

Ки ба тӯли амли зулф парешон хандад

که به طول امل زلف پریشان خندد

Мояи ъушрати соиби дили огоҳ буд

مایه عشرت صائب دل آگاه بود

Даҳани субҳи зи хуршед дурахшон хандад

دهن صبح ز خورشید درخشان خندد