Теғи сероби ту файзи дам исо дорад
تیغ سیراب تو فیض دم عیسی دارد
Хӯн агар бар сари ин об шавад ҷо дорад
خون اگر بر سر این آب شود جا دارد
намезадойад нафаси сидқи зи дилҳо зангор
می زداید نفس صدق ز دلها زنگار
Субҳ дар чеҳраи гушойии яд Байзо дорад
صبح در چهره گشایی ید بیضا دارد
Ҷони равшани зи дами теғ наме андешад
جان روشن ز دم تیغ نمی اندیشد
Шамъ аз сарзаниши газ чаҳ парво дорад ?
شمع از سرزنش گاز چه پروا دارد؟
Гарчи неи уқдаи худро натавонад во кард
گرچه نی عقده خود را نتواند وا کرد
Дар кушоди гиреҳи дили яд тӯлӣ дорад
در گشاد گره دل ید طولی دارد
Агар аз ҳалқа занҷир кашад маҷнӯни пой
اگر از حلقه زنجیر کشد مجنون پای
Дигари ин силсиларо кист ки барпо дорад ?
دیگر این سلسله را کیست که برپا دارد؟
Гарчи чашм ту набинад ба ту по аз ноз
گرچه چشم تو نبیند به تو پا از ناز
Хами абрӯии ту хам дар хам дилҳо дорад
خم ابروی تو خم در خم دلها دارد
Дили сангини турои ҳалқаи беруни дуруст
دل سنگین ترا حلقه بیرون درست
Нолаи ман ки асар дар дил хоро дорад
ناله من که اثر در دل خارا دارد
Чеҳра ӯ зи нигаҳ гар нашавад гирд олуд
چهره او ز نگه گر نشود گرد آلود
На ба як чашм , ба сад чашм тамошо дорад
نه به یک چشم، به صد چشم تماشا دارد
Чун براردи зи гиребони сари худро маҷнӯн ?
چون برآرد ز گریبان سر خود را مجنون؟
Ки сияҳи хонаи Лайлии з сувидо дорад
که سیه خانه لیلی ز سویدا دارد
Рангу бӯи монеъи равшани гуҳар аз ҷавлон нест
رنگ و بو مانع روشن گهر از جولان نیست
Шабнам аз барги гули оташ ба таҳ по дорад
شبنم از برگ گل آتش به ته پا دارد
Лангар аз қофилаи реги равон май талабад
لنگر از قافله ریگ روان می طلبد
Ҳаркии осӯдагӣ аз умр таманно дорад
هرکه آسودگی از عمر تمنا دارد
Ту зи тифлии ҳамаи тани дидаи ҳайрон шуда Эй
تو ز طفلی همه تن دیده حیران شده ای
Варна ҳангомаи олам чаҳ тамошо дорад ?
ورنه هنگامه عالم چه تماشا دارد؟
Буии пероҳан агар тунд равад маъзӯраст
بوی پیراهن اگر تند رود معذورست
Душманӣ дар пай чун чашм Зулайхо дорад
دشمنی در پی چون چشم زلیخا دارد
Соиб аз гардиши чашм ки дигар маст шудӣ ?
صائب از گردش چشم که دگر مست شدی؟
Ки суханҳои ту кайфият саҳбо дорад
که سخنهای تو کیفیت صهبا دارد