Дили осӯдаи тамаъ ҳар ки з дунё дорад

دل آسوده طمع هر که ز دنیا دارد

Зери болу пари худ байза анқо дорад

زیر بال و پر خود بیضه عنقا دارد

Ғофил аз ҳақ нашавад рӯҳ ба вайронаи ҷисм

غافل از حق نشود روح به ویرانه جسم

Сайл ҳар ҷо ки буд рӯй ба дарё дорад

سیل هر جا که بود روی به دریا دارد

Хешро то нагузорад нанишинад аз по

خویش را تا نگذارد ننشیند از پا

Ҳарки чун шамъи сари олам боло дорад

هرکه چون شمع سر عالم بالا دارد

Дами ҷони бахши асар дар дил оҳан накунад

دم جان بخش اثر در دل آهن نکند

Чашми сӯзан чаҳ таматтуъи з масеҳо дорад ?

چشم سوزن چه تمتع ز مسیحا دارد؟

Аз илми лашкарёнро натавон ғофил кард

از علم لشکریان را نتوان غافل کرد

Ду ҷаҳони чашм бар он қомат раъно дорад

دو جهان چشم بر آن قامت رعنا دارد

Кор чун дар гиреҳ уфтад ба дуо даст барор

کار چون در گره افتد به دعا دست برآر

Шона дар уқдаи гушойии яд тӯлӣ дорад

شانه در عقده گشایی ید طولی دارد

Нест холии сари мӯе ба тан аз ҷони латиф

نیست خالی سر مویی به تن از جان لطیف

Ҳар киро ҷо набӯд , дар ҳамаи ҷо ҷо дорад

هر که را جا نبود، در همه جا جا دارد

Дил маҳоласт ки сокин шавад аз ларзидан

دل محال است که ساکن شود از لرزیدن

Шона то роҳ дар он зулф чилипо дорад

شانه تا راه در آن زلف چلیپا دارد

Гарчи ёқӯби марои пои талаб кӯтоҳ аст

گرچه یعقوب مرا پای طلب کوتاه است

Буии пероҳани Юсуфи яд тӯлӣ дорад

بوی پیراهن یوسف ید طولی دارد

Ту з тифлӣаст ки дар хонаи надории ором

تو ز طفلی است که در خانه نداری آرام

Вар на ҳангомаи олам чаҳ тамошо дорад ?

ور نه هنگامه عالم چه تماشا دارد؟

Лозими барқ буд резиши борони соиб

لازم برق بود ریزش باران صائب

Гиря бисёр зи паии ханда биҷо дорад

گریه بسیار ز پی خنده بیجا دارد