Май дар он лаъли гуҳарбор тамошо дорад
می در آن لعل گهربار تماشا دارد
Об дар гавҳари шҳўор тамошо дорад
آب در گوهر شهوار تماشا دارد
Гарчи дар оина ҷавҳар нанамояд худ ро
گرچه در آینه جوهر ننماید خود را
Хат бар он сафҳаи рухсор тамошо дорад
خط بر آن صفحه رخسار تماشا دارد
Ҳар дам аз шарми Рахш рӯй дигар ме созад
هر دم از شرم رخش روی دگر می سازد
Гул бар он гӯшаи дастор тамошо дорад
گل بر آن گوشه دستار تماشا دارد
Моҳ ҳарчанд хуш оянда набошад дар рӯз
ماه هرچند خوش آینده نباشد در روز
Ҳасани маҳтобии дилдор тамошо дорад
حسن مهتابی دلدار تماشا دارد
Хуш буд суҳбати ойӣнау симоб ба ҳам
خوش بود صحبت آیینه و سیماب به هم
Арақи шарму рухи ёр тамошо дорад
عرق شرم و رخ یار تماشا دارد
Захм ва доғаст ки мастона ба ҳам ме ҷӯшанд
زخم و داغ است که مستانه به هم می جوشند
Лолаи зори дили аФгор тамошо дорад
لاله زار دل افگار تماشا دارد
Ҷӯш майро ба прихонаҳи хам бояд дид
جوش می را به پریخانه خم باید دید
Сайл дар синаи кҳсор тамошо дорад
سیل در سینه کهسار تماشا دارد
Об шуд тешаи Фарҳоди зи трдстии мо
آب شد تیشه فرهاد ز تردستی ما
Кор бо ғайрати ҳамкор тамошо дорад
کار با غیرت همکار تماشا دارد
Дар таҳ зулф кунад ҷилваи дигари рухсор
در ته زلف کند جلوه دیگر رخسار
Дили шаби олами анвор тамошо дорад
دل شب عالم انوار تماشا دارد
Ҳар куҷои лолаи рухони сайли зқн ҷилва диҳанд
هر کجا لاله رخان سیل ذقن جلوه دهند
Изтироби дили бемор тамошо дорад
اضطراب دل بیمار تماشا دارد
Сухан аз рахнаи дил рӯй намояди соиб
سخن از رخنه دل روی نماید صائب
Аз қалами даъвии гуфтор тамошо дорад
از قلم دعوی گفتار تماشا دارد