Чашми пуркори ту дар пардаи баён ҳо дорад

چشم پرکار تو در پرده بیان‌ها دارد

Дар табассуми лаби ҷони бахши ту ҷон ҳо дорад

در تبسم لب جان بخش تو جان‌ها دارد

Аз дили санги ту бар кӯҳ буд пушти бало

از دل سنگ تو بر کوه بود پشت بلا

Фитна аз зулфи ту дар дасти Аннан ҳо дорад

فتنه از زلف تو در دست عنان‌ها دارد

Чун ҷаҳди сайди зи тири ту , ки аз чини ҷабин

چون جهد صید ز تیر تو، که از چین جبین

Қадар андоз нигоҳи ту камон ҳо дорад

قدر انداز نگاه تو کمان‌ها دارد

Хами абрӯии ту ғофил нашавад аз дил ҳо

خم ابروی تو غافل نشود از دل‌ها

Ки камондори тавваҷуҳ ба нишон ҳо дорад

که کماندار توجه به نشان‌ها دارد

На ҳамин пардаи дил аз ту гиребон чок аст

نه همین پرده دل از تو گریبان چاک است

Моҳи рухсори ту ҳар гӯшаи каттон ҳо дорад

ماه رخسار تو هر گوشه کتان‌ها دارد

Ҳасан аз парда номӯс шавад расвотар

حسن از پرده ناموس شود رسواتر

Варна он оинаи рӯи оинаи дон ҳо дорад

ورنه آن آینه رو آینه‌دان‌ها دارد

Ба такаллуфи ду се рӯзии зи ситам даст бидор

به تکلف دو سه روزی ز ستم دست بدار

Каз хати сабз , изори ту қирон ҳо дорад

کز خط سبز، عذار تو قران‌ها دارد

Теғи нози ту зи хат занг баровард ва ҳануз

تیغ ناز تو ز خط زنگ برآورد و هنوز

Ғамзаи шӯхи ту сар дар паии ҷон ҳо дорад

غمزه شوخ تو سر در پی جان‌ها دارد

Аз сари рағбат агар дасти зи ҷони хоҳии шаст

از سر رغبت اگر دست ز جان خواهی شست

Водии ишқи аҷаби оби равон ҳо дорад

وادی عشق عجب آب روان‌ها دارد

Чанд дар савмиъаи маҳшур буд бо перон ?

چند در صومعه محشور بود با پیران؟

Он ки дар кӯии хароботи ҷавон ҳо дорад

آن که در کوی خرابات جوان‌ها دارد

Шодии бодаи сбксиртр аз ранг ҳиност

شادی باده سبکسیرتر از رنگ حناست

Чаҳ наҳй дил ба баҳорӣ ки хазон ҳо дорад ?

چه نهی دل به بهاری که خزان‌ها دارد؟

Як забон нест фузуни қисмати соҳиби гуфтор

یک زبان نیست فزون قسمت صاحب گفتار

Ҳасани кирдори з ҳар узви забон ҳо дорад

حسن کردار ز هر عضو زبان‌ها دارد

Он ки дар шукр , забон бар даҳанаши мсморст

آن که در شکر، زبان بر دهنش مسمارست

Чун расад вақти шикоят чаҳ забон ҳо дорад

چون رسد وقت شکایت چه زبان‌ها دارد

Пеш ман нест кам аз лолаи саҳрои биҳишт

پیش من نیست کم از لاله صحرای بهشت

Кафи хӯнӣ ки зи доғи ту нишон ҳо дорад

کف خونی که ز داغ تو نشان‌ها دارد

намекунад диданаш аз доғи ҷигарро маъмур

می‌کند دیدنش از داغ جگر را معمور

Водии ишқи аҷаби лолаи ситон ҳо дорад

وادی عشق عجب لاله‌ستان‌ها دارد

Шамъ ҳарчанд ба оташ нафасӣ машҳураст

شمع هرچند به آتش نفسی مشهورست

Хомаи соиби мо низ баён ҳо дорад

خامه صائب ما نیز بیان‌ها دارد