Солик аз манзили наздик шикоят дорад

سالک از منزل نزدیک شکایت دارد

Шавқро суст кунад раҳ чу ниҳоят дорад

شوق را سست کند ره چو نهایت دارد

Ташнаи теғи фанои рости сипари абри бало

تشنه تیغ فنا راست سپر ابر بلا

Шамъи оташ ба сар аз даст ҳимоят дорад

شمع آتش به سر از دست حمایت دارد

Устихонаш агар аз даврии раҳ серума шавад

استخوانش اگر از دوری ره سرمه شود

Ошиқ аз ёри ҳамон чашм аноят дорад

عاشق از یار همان چشم عنایت دارد

Оташӣ дар таҳ по ҳаст агар раҳрав ро

آتشی در ته پا هست اگر رهرو را

Ҳар гиёҳӣ ба раҳаши шамъ ҳидоят дорад

هر گیاهی به رهش شمع هدایت دارد

Ток аз гиряи мастона ба майхона расед

تاک از گریه مستانه به میخانه رسید

Гиря эй каз сари дардаст сироят дорад

گریه ای کز سر دردست سرایت دارد

Суди савдои муҳаббати ҳама дар нуқсон аст

سود سودای محبت همه در نقصان است

Содаи лавҳи он ки таманноӣ кифоят дорад

ساده لوح آن که تمنای کفایت دارد

Аввали сайр ва сулӯкаст ба дарё чу расад

اول سیر و سلوک است به دریا چو رسد

Гар ба зоҳири сафари сайл ниҳоят дорад

گر به ظاهر سفر سیل نهایت دارد

Соиби андеша анҷом наёрам кардан

صائب اندیشه انجام نیارم کردن

Бас ки ошуфтаи марои фикр бдоит дорад

بس که آشفته مرا فکر بدایت دارد