Хасмро ақли муқайяд ба таҳаммул дорад

خصم را عقل مقید به تحمل دارد

Сайлро реги мусаххар ба таназзул дорад

سیل را ریگ مسخر به تنزل دارد

Аз саботи қадами мо дили теғ об шавад

از ثبات قدم ما دل تیغ آب شود

Сайл дар бодияи мо хатар аз пул дорад

سیل در بادیه ما خطر از پل دارد

Бас ки чашмами зи парешон назарӣ тарсида аст

بس که چشمم ز پریشان نظری ترسیده است

Нахӯрам об азон чашма ки сунбул дорад

نخورم آب ازان چشمه که سنبل دارد

Ҳайрат рӯй ту аз ҳуши чаманро барда аст

حیرت روی تو از هوش چمن را برده است

Шабнами ойӣна ба пеши нафас гул дорад

شبنم آیینه به پیش نفس گل دارد

Чамани оро чаҳ хаёласт ки бинад дар хоб

چمن آرا چه خیال است که بیند در خواب

Ғунчаи он гӯшаи чашмӣ ки ба булбул дорад

غنچه آن گوشه چشمی که به بلبل دارد

Чархро шӯриши савдои ман аз ҷои бардошт

چرخ را شورش سودای من از جا برداشت

Тоқати сайли гаронсанги куҷо пул дорад ?

طاقت سیل گرانسنگ کجا پل دارد؟

Соиби ин тозаи ғазали он ғазал шопӯраст

صائب این تازه غزل آن غزل شاپورست

Ки гарон меравад он кас ки таваккул дорад

که گران می رود آن کس که توکل دارد